In mijn hoofd associeer ik de Tour de France nog altijd met de gevoelsmatig eindeloze zomers van mijn jeugd. Met het gevoel van ‘guilty pleasure’ dat ik tijdens een hete zomermiddag op de bank kon hangen, terwijl de wielrenners ergens in de Pyreneeën weer een buitencategorie bergpas opstoempten.
Wil je verder lezen?
Sluit je aan bij Sterke Erven en krijg toegang tot dit artikel én tot andere topartikelen uit alle sectoren en regio’s.