Sterke Erven Logo

Belgen zien verzilting bodem ook als een kans

02 min
Verzilting van de bodem als gevolg van langdurige droogte en een stijgende zeespiegel die meer zout water in het grondwater duwt, zorgen ook in België voor een toenemende verzilting van gronden. Grondwater en het oppervlaktewater worden steeds zouter. Een bepaald zoutgehalte in het oppervlaktewater maakt traditionele landbouw onmogelijk. Sommige akkergewassen groeien niet in brak water, andere leveren een lagere opbrengst, terwijl ook de graskwaliteit vermindert. Sommige teelten geven echter opvallende resultaten.

Om beter zicht te krijgen op de problematiek werkt de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) in het kader van het Europese project TopSoil, aan een gedetailleerde kaart van de bovenste grondlagen van de polder- en kustgebieden. Deze wordt samengesteld op basis van elektromagnetische luchtdetectie. Op basis van deze metingen wil VMM onderzoeken of de hoeveelheid zoet water in de polders kan worden verhoogd of niet.

Zoete tomaten en wortelen

De Vlaamse overheid onderzoekt gelijktijdig hoe de landbouw zich deels aan zout oppervlaktewater kan aanpassen. “In het kader van het Europese project SALFAR (Saline Farming) brengen we onder meer de zouttolerantie van verschillende gewassen in kaart”, legt Wim van Isacker van de Vlaamse Landmaatschappij (VLM) op de website van VLM uit. Hij benadrukt dat verzilting in een poldergebied tot op zekere hoogte normaal is. “Verzilting hoeft geen ramp te zijn: we willen het vooral als een nieuwe kans bekijken. Welke teelten verdragen brak water, welke niet?” Zo hebben onderzoekers van de Universiteit Gent al achterhaald dat zout water extra zoete tomaten en wortelen oplevert. Ook ‘pré-salé-vlees’, van schapen en runderen die ziltgras hebben gegeten, valt in de smaak.

Beeld: Guus Queisen

Tags
AkkerbouwConsumptieaardappelenSuikerbietenUienGraanZetmeelaardappelenBodemvruchtbaarheidBladschimmelsPlantgezondheid