Sterke Erven Logo
Column

Blog Henk Nienhuis: Energie

Column02 min
Ik word helemaal gek van die groene partijen. Jaren geleden spraken we al over olie, gas, steenkolen en kernenergie. De grondstoffen waren eindig, we moesten dus nadenken over alternatieve energie bronnen. De Club van Rome bracht in 1968 het eerste rapport uit over de grenzen aan de groei. Wij als boeren verenigd in Werkgroep Veenkoloniën en ondersteund door de Boerengroep uit Wageningen dachten diep na over deze kwesties. Kernenergie wilden we niet, veel te link en er is geen oplossing voor kernafval.

De deuren gingen helemaal dicht voor ons toen van regeringswege het idee werd geopperd radioactief afval in onze zoutkoepels op te slaan. Gas eruit, afval erin. Een koloniaal wingewestgedachte. Groene partijen kwamen met realistische alternatieven. Windmolens, zonne-energie, mestvergisting, energie uit landbouwproducten. Het zou ook in één klap onze voedseloverschotten wegwerken.

Als jonge beginnende boeren klonk ons dat als muziek in de oren. We waren wel zo uniek dat Groen Links me een keer polste voor een verkiesbare plaats op de lijst. Dat kon natuurlijk niet, we zouden geen boer over houden.

Nu, jaren later, hebben we het weer over duurzame energie. Maar windmolens… groot protest uit alle lagen van de bevolking. Ze maken slaglawaai, zijn veel te hoog, verstoren het landschap en de vogels vliegen zich er dood tegen aan. Biovergisters nemen te veel grond in beslag voor energie gewassen ten koste van voedselproductie. Velden met zonnepanelen passen niet in het landschap en ze schitteren. Door de gaswinning trilt heel Groningen en half Drenthe en winning op de Waddenzee leidt tot protesten alom bij de Waddenverenigingen en de eilanden. Over kolencentrales willen we het al helemaal niet meer hebben.

Ik weet het niet meer, maar de groene partijen ook niet.

Henk Nienhuis

Tags
AkkerbouwSuikerbieten