NEPG: laagste netto-opbrengst consumptieaardappelen sinds 2008

In deze vier landen is sprake van een enorme variatie tussen beregende en niet-beregende percelen, maar ook tussen rassen of locaties. Proefrooiingen laten opbrengsten zien tussen 18 en 80 ton per hectare. De gemiddelde opbrengsten in de vier landen zijn de laagste sinds vele jaren, en 13,1 procent lager dan het gemiddelde over vijf jaar.

Het areaal consumptieaardappelen voor de vijf belangrijkste aardappelen producerende landen in Noordwest-Europa (Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittannië) groeide dit jaar met 1 procent naar 595.587 hectare. Voor Groot-Brittannië verwacht de NEPG de eindresultaten tegen het einde van dit jaar, omdat de oogst daar nog steeds bezig is.

Doorwas en lage droge stofgehaltes

Niet alleen het totale volume is lager, maar ook de knollen zijn kleiner. Belangrijkste kwaliteitsprobleem dit jaar is doorwas met als gevolg lage droge stofgehaltes, drijvers, glazige aardappelen en glaskoppen. Deze problemen zijn vooral van invloed op het ras Bintje, maar ook andere belangrijke frites- en tafelrassen vertonen vergelijkbare problemen, echter in mindere mate.

Deze kwaliteitsproblemen brengen grote problemen met zich mee voor zowel telers, handelaren en verwerkers in de vorm van extra kosten voor het sorteren, wassen, uitzouten, etc. Het gevolg hiervan is hogere tarra en lagere rendementen in de verwerking. De uiteindelijke totale netto opbrengst, geschikt voor verwerking en de verse tafelaardappelmarkt, valt extreem laag uit en kan wel eens het laagst van de afgelopen tien jaar zijn, voorziet de NEPG. Aangezien de vraag van de verwerkende industrie sinds 2012 met 15 procent is toegenomen, is het duidelijk dat de huidige en verwachte vrijemarktprijzen op een hoog niveau zullen blijven.

Seizoen 2019

De eerste indicaties over de contractprijzen voor vroege rassen voorspellen een aanzienlijke stijging. De NEPG zet grote vraagtekens bij de vraag of er voldoende pootgoed beschikbaar is en er worden steeds meer beperkingen opgelegd aan gewasbeschermingsmiddelen. Dit leidt tot hogere kosten en risico’s voor de teler.