Pluimvee als tweede tak in Canada

143 juli 2015, 09:4707 min

Patrick van den Eijnden en Jolanda Baars emigreerden in 2007 naar Canada. Na een zoektocht kochten ze in Arthur in het zuidwesten van Ontario, een bedrijf en bouwden een tuincentrum op. Als neventak startten ze in 2013 met leghennen en vleeskuikens.

In Nederland startte Jolanda een paar jaar voor vertrek met het kweken van pioenrozen, snijbloemen en struiken. “Ik had het gezien in de bankwereld en voor de emigratie was het goed dat we in Nederland al een bedrijf hadden,” vertelt Jolanda (49). In 2007 vertrokken ze met hun kinderen Sean (nu 15) en Aylene (14) naar Canada en kwamen na een zoektocht naar bedrijven terecht in Arthur, een dorp met ongeveer 2.500 inwoners.

Patrick (50) en Jolanda kochten de 43 acre (17 ha) farm en bouwden drie kassen van totaal 9.000 m?. Daarin telen ze perkgoed, struiken, bomen en groenten, in totaal meer dan 500 soorten.

Regelmatig komen vertegenwoordigers, vaak ook van Nederlandse herkomst, langs voor de verkoop van zaden, tuinartikelen etc. “Vaak zijn ze enkele uren onderweg om ons bedrijf te bezoeken.” Elk jaar maken Patrick en Jolanda prognoses; doelen die ze willen halen. Zowel financieel als zaken die opgeknapt of aangelegd moeten worden. Patrick: “Samen doen we de verkoop, Jolanda regelt de inkoop van levend materiaal, administratie, planning en personeel. Ik regel de inkoop van dood materiaal en ben de technische man, leg alles aan en werk bij derden. Voornamelijk tuinaanleg en -onderhoud en in de winter op een varkensbedrijf of sneeuwruimen.”

Patrick en Jolanda kweken bomen; fruitbomen, de nationale maple leaf (esdoorn), eiken, beuken en berken. Canada heeft een landklimaat wat betekent strenge winters met veel sneeuw en hete zomers.

“Klanten vinden het leuk om op een farm te komen. Wij zijn in 2013 gestart met leghennen. De eieren verkopen we in onze winkel. We hebben zelfs een tekort. De kippen lopen buiten. Kalverboxen dienen als nacht- en voerhok. “Mijn pluimveekennis van de HAS weer even opgraven,” lacht Jolanda.

“In 2009 zijn we gestart met de verkoop op markten. Vier farmersmarkten per week. Ondertussen kwam de verkoop in onze winkel goed op gang. Sinds dit jaar staan we op 1 markt: op zaterdag in Orangeville, een dorp met ruim 30.000 inwoners en een rendabele boerenmarkt. En vooral ook leuk om te doen,” vertelt Jolanda die elke zaterdag de markt draait.

De laatste jaren is het assortiment in de winkel flink uitgebreid. Van pootaardappelen, maple siroop, tuinartikelen tot aardbeien en eieren. “Soms nemen we ook leuke artikelen, die we hier niet kennen, mee uit Nederland.”

Sinds dit jaar zijn Patrick en Jolanda gestart met aardbeien. “Dit jaar vanwege tijdgebrek op pellets in de kas. We willen aardbeien gaan telen op stellingen. Dat wordt weinig of niet gedaan in Canada. Er zijn geen studieclubs en kwekers laten je niet op het erf,” vertelt Jolanda. Patrick ging in februari naar Nederland en bezocht een aantal aardbeikwekers. “De Nederlanders zijn veel opener en willen van elkaar leren. Dat mis ik soms hier in Canada.”

“Het is gewoon leuk om te zien hoe klanten naar de kippen gaan kijken. Vorige week een klant met een baby van een paar maanden. Grappig. Ik wil nog een paar varkens,” vertelt Jolanda enthousiast. De eieren verkopen ze voor $ 3,- per dozijn. Doosjes van 10 kennen ze in Canada niet. De oude hennen verkopen ze als soepkip voor $ 1,95 /lbs (= € 3,40 / kg).

Het opvanghok voor de vleeskuikens ligt klaar. Per keer zetten ze 50 kuikens op. “In Canada werken ze met een zogenaamde Chicken Board. Je mag alleen kippen houden als je quota bezit. Voor de hobbyisten is een small flock number ingesteld, gekoppeld aan onroerend goed. Wij hebben een small flock number en mogen maximaal 100 leghennen en 300 vleeskuikens per jaar grootbrengen. Verder geen regels en gewoon boerenverstand gebruiken. In de winter hebben we geen kuikens vanwege verwarmingskosten.”

“We voeren de kuikens en kippen gmo vrij voer van Windy Field Farms. Ralph Baumlisberger van Windyfieldfarms: “Ik ben me gaan verdiepen in de effecten van genetisch gemodificeerde gewassen en ben niet overtuigd dat het goed is. Ik ben gestart met het telen van niet-gmo mais, erwten, haver en gerst en maak voer. Mijn klanten zijn kleine producenten.” Jolanda: “Scharrelvlees is hier onbekend. Wel biologisch vlees en GMO vrij gevoerd en locale geproduceerd. Het kuikenvlees verkopen we op bestelling, op de markt en in onze winkel voor $ 4,00 per lbs (=€ 6,90 / kilo). De afzet loopt goed en op de farmersmarket is het een uitbreiding van ons assortiment.”

Patrick: “Van ons perceel is 4 hectare bos, 12 hectare hebben we in bouwplan met de buren en op 2 hectare verbouwen we groenten. We verbouwen onder andere boontjes, rode bietjes, boerenkool, courgettes, worteltjes, tomaten en pompoenen. Gaandeweg leer je wat gemakkelijk werkt en wat goed verkoopt.” Jolanda: “Wat je op de farmersmarket verkoopt, moet je zelf verbouwen. We zijn lid van de MyPick organisation (www.mypick.com). Elk jaar komen ze controleren. Via een commissionair leveren we aan restaurants in Toronto en Orangeville. Ons doel is om dit jaar 20% van de groenten vanuit de winkel te verkopen.”

In de zomer werkt Arthur Greenhouses met studenten. Jolanda: “De eerste jaren niet; we vonden het uurtarief veel te hoog. Maar als je ziet wat die studenten allemaal moeten betalen.” Student Melissa Nauta is 21 jaar en verdient $ 10,30 (€ 8,-). In Nederland is het minimumloon voor een 21-jarige € 6,31. Melissa: “De kosten voor mijn Hbo studie familywork zijn het eerste jaar $ 20.000 en daarna $ 14.000 per jaar. De meeste studenten studeren twee semesters ( 8 maanden) en werken een semester om hun studie te kunnen betalen.”

Patrick: “Deze trailer heeft al vele kilometers gemaakt. De afstanden zijn hier lang, er is volop ruimte. Je neemt ook gerust de tijd om een machine die twee uur verderop staat, te gaan bekijken. Nu vervoeren we hier ook de vleeskuikens in naar de slachterij. Daar wordt gecontroleerd of je ze goed vervoerd. Het leven bevalt hier prima in Canada, ook de winters. Een heerlijke tijd. Het is hard werken maar wij genieten hier.” Kijk ook op www.arthurgreenhouses.ca.

Patrick van den Eijnden en Jolanda Baars werkten na het afstuderen aan de Agrarische Hogeschool in de bankwereld. Canada bleef trekken en na enkele bezoeken hakten ze de knoop door.

Ze zetten het emigratieproces in gang maar werden eerst afgewezen als boeren omdat ze een te klein bedrijf in Nederland en onvoldoende financie middelen hadden. In 18 maanden waren de papieren echter rond en in 2007 namen ze de oversteek. De totale kosten van de emigratie inclusief zeecontainers waren ongeveer 25.000 euro.Kijk voor informatie over hun bedrijf ook op www.arthurgreenhouses.ca.

Monique van Loon

Monique van Loon – van Duijnhoven is opgegroeid op een pluimveebedrijf met vleeskuikenouderdieren in Brabant. Monique heeft na haar opleiding aan de Hogere Agrarische School in Den Bosch ruim twintig jaar in het pluimveebedrijfsleven gewerkt als bedrijfsadviseur en communicatiespecialist pluimvee. In 2010 startte ze haar bedrijf AgriContent met als specialisme pluimvee. Ze denkt mee met de redactie en schrijft als freelancer voor Pluimveeweb.

Beeld: Monique van Loon

Pluimvee als tweede tak in Canada

Monique van Loon

Tags

Bekijk ook