Hunze en Aa’s gaat handhaven op naleving teeltvrije zones
Per 1 januari 2018 heeft het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat de regelgeving voor open teelt aangescherpt. Dit was nodig om het water in sloten beter te beschermen tegen afspoeling en verwaaiing van gewasbeschermingsmiddelen. In 2018 en 2019 zijn geen specifieke controles op teeltvrije zones uitgevoerd, maar wel in combinatie met de controle van de spuitinstallatie. In 2018 zijn 26 controles in het veld uitgevoerd, daarbij voldeden er vier niet. Daarnaast zijn 32 overtredingen van meebespoten taluds aangetroffen. In 2019 zijn tot 1 juli 17 veldcontroles uitvoerd, waarvan er twee niet voldeden. In dit halve jaar zijn er 103 overtredingen van meebespoten taluds.
Regelgeving
De teeltvrije zone is de strook tussen de insteek van de sloot en het hart van de buitenste plantenrij van het gewas dat op het perceel staat. In deze zone mag niet hetzelfde gewas worden verbouwd als in de rest van het perceel, er mag niet worden gespoten, maar ook niet worden bemest. Daardoor wordt de uit- en afspoeling van meststoffen beperkt, weet het waterschap.
Gewassen
De grootte van de teeltvrije zone wisselt per gewas. Voor aardappelen, uien, wortelen en bollen geldt een zone van 150 cm. Wanneer gebruik gemaakt wordt van 90 procent driftreducerende techniek wordt een teeltvrije zone van 100 cm aangehouden. Voor granen, graszaad, suikerbieten, grasland, braakland en onder meer maïsland geldt een zone van 50 cm.
Dwangsom
Wanneer door handhavers wordt geconstateerd dat boeren zich niet aan de regelgeving houden, gaat het waterschap eerste en gesprek aan met de telers. Zij krijgen de mogelijkheid de gewassen in de teeltvrije zone te verwijderen en zo weer te voldoen aan de regelgeving. ‘Wanneer de gewassen niet worden verwijderd zal alsnog een dwangsom worden opgelegd.’
Erin Veenink
Erin studeerde af in 2016 aan de School voor Journalistiek, niet wetende dat ze ooit als landbouwjournalist aan het werk zou gaan. Na enkele jaren als radio- en televisieverslaggever te hebben gewerkt, lonkte toch het schrijven en kwam ze terecht op de redactie bij Agrio. Haar interesse in zowel landelijke als lokale politiek komt hier niet ongelegen. Een voorliefde voor de agrarische sector heeft ze al lang. Dit werd aangewakkerd tijdens de zomervakanties in Denemarken, waar ze werkte bij een melkveehouderij met Jersey koeien van haar oom en tante.
Beeld: Ruth van Schriek
