Onderzoekers: 'Nederlands mestbeleid is wanbeleid'

‘Puur wanbeleid’, omschrijft de Belgische bodemonderzoeker Peter Vanhoof de inzet van de politiek op emissiearme stalsystemen. Volgens hem leidt afsluiten tot zuurstofgebrek, waardoor de drijfmest snel aan kwaliteit inboet. Bij het uitrijden van die mest wordt veel stikstof niet benut. Veel meer dan bij de traditionele roostervloeren. „Daarnaast is het ontploffingsgevaar in afgesloten mestkelders enorm. Het is eigenlijk een methaanvergister onder de stal.”

Bovengronds uitrijden

Het overheidsbeleid dat drijfmest geïnjecteerd moet worden in de grond, is allesbehalve effectief, menen de onderzoekers. Boeren roepen dit al jaren. De onderzoekers onderbouwen hun visie met de stikstofbenutting van verschillende drijfmestaanwendingstechnieken op de eerste snede. Zodebemesten heeft slechts een benutting van 69 procent binnen het onderzoek. Sleepslangbemesting doet het met 89 procent beter. Bovengronds uitrijden pakt het beste uit, met een benutting van 99 procent.

„Hieruit blijkt duidelijk dat de huidige wetgeving gebaseerd is op een illusie”, concluderen Vanhoof en Nigten. „Het zou kunnen dat er met zodebemesten even iets minder emissies in de lucht zijn, maar in plaats daarvan komt een uitspoeling in de vorm van nitraat naar het grondwater. Het emissieprobleem wordt dus verlegd naar de ondergrond. De waterschappen zullen hier moeilijk mee kunnen leven."

Minder eiwit

Om de drijfmestkwaliteit te verbeteren en daarmee de stikstofuitstoot te beperken, zouden boeren volgens Vanhoof en Nigten hun dieren minder eiwitrijk voer moeten geven. Ook bepleiten de onderzoekers een verminderd gebruik van kunstmest.

Een uitgebreid achtergrondartikel over dit onderzoek is te lezen in de eerstvolgende uitgave van vakblad Melkvee, die aanstaande vrijdag verschijnt.