Leghennenhouder Sterksel kan niet omschakelen naar vleeskuikens om endotoxinen

In een einduitspraak gaat de Raad akkoord met de weigering van de gemeente Heeze-Leende om pluimveehouderij Eilers een vergunning voor de vleeskuikens te verlenen. De pluimveehouderij was het niet eens met de weigering en stapte eerder naar de Raad van State. Tevergeefs naar nu blijkt.

De Raad is het niet eens met Eilers dat er voor een vergunningsweigering nog te veel wetenschappelijke onzekerheden rond het verspreiden van ziektes door intensieve veehouderijen bestaan. In de uitspraak merkt het hoogste bestuursrechtscollege dat het ontbreken van keiharde onweerlegbare wetenschappelijke bewijzen nog niet betekent dat gemeentes op de handen moeten blijven zitten. Er ligt immers wel een endotoxinenbeleidsnota (Notitie Handelingsperspectieven). Op basis hiervan bepalen meerdere gemeentes minimum afstanden tussen veehouderijen en omwonenden. De Raad vindt dat ook de gemeente Heeze-Leende die notitie in het geval van Eilers mag toepassen.

Ziektekiemen

Verder vindt de Raad het van belang dat de gemeente wil voorkomen dat dat omwonenden van veehouderijen onnodige gezondheidsrisico’s lopen met het verspreiden van ziektekiemen door vee. Daarbij gaat het om de zogenoemde endotoxinen die zich aan fijnstof hechten en via verspreiding door de lucht ziektes bij omwonenden kunnen veroorzaken. Op dit moment loopt er nog diepgravend wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van het verspreiden van endotoxinen en minimale afstanden die risicovolle bedrijven tot nabijgelegen woningen in acht moeten nemen. Maar zolang dat onderzoek niet is afgerond mogen gemeentes de zogenoemde Notitie gebruiken.