Minder ammoniakemissie bij verdunde mest in zowel sleepvoet als zodebemester

Door water aan de mest toe te voegen blijft meer ammoniumstikstof opgelost in de mest en vervluchtigt dus minder. Daarnaast is de mest dunner en neemt de bodem het makkelijker op, stelt de universiteit. Ook de opbrengst in de derde snede stijgt met de verdunde mest, toonde oriënterend onderzoek onder droge omstandigheden bij dezelfde universiteit aan. Vervolgonderzoek over een geheel jaar leverde echter geen significante opbrengstverhoging op.

Zodebemesterproef

Wageningen Universiteit doet inmiddels ook een tweejarige proef met verdunde mest in zodebemesters op zandgronden. De onderzoekers verwachten positief effect, al plaatsen ze ook direct enkele kanttekeningen. „Vooral bij droge omstandigheden en warm weer zal extra water positief werken. Bij een verdunning van 1:2 zal 1,5 keer het aantal m3 moeten worden uitgereden om eenzelfde hoeveelheid stikstof uit mest aan te wenden. Bij bemesten met een tank neemt de intensiteit van berijden van het grasland daardoor toe en ook de kosten. Bij aanvoer van mest met sleepslang speelt dit veel minder. Daarnaast moet de verdunde mest wel in de sleufjes passen, anders ben je op zandgrond in overtreding en neemt de emissie juist toe. In de praktijk zijn wel voorbeelden dat bij zodebemesten niet alle mest netjes in de sleufjes wordt geplaatst, bijvoorbeeld op de kopakker. Onder die omstandigheden lijkt het werk effectief meer op een sleepvoetmachine en zal de meerwaarde van water toevoegen groter zijn dan bij keurig werk.”