‘Van zaaien tot afzet is een uitdaging’

Verbeek startte acht jaar geleden met een blokje uien, om te proberen. Het was geen succes: „Ze waren niets waard. We moesten meteen het eerste jaar de hele oogst voor niets naar buiten rijden.” Toch zaaide hij het volgende jaar weer uien, ondanks de twijfels van zijn vader. Het jaar daarop zaaide hij weer wat meer. Elk jaar breide het uien areaal iets uit. Eerst alleen op eigen grond, maar later ook op huurland, samen met zijn schoonvader.

Nul euro

Maar de uien waren nog niet echt winstgevend. Tot drie keer toe moest de akkerbouwer zijn uienoogst voor niets naar buiten rijden. „Tot en met 2017 had ik nog niets verdiend met uien.” Ook in 2017 ging de uienoogst weer voor nul euro de het erf af. „Toen zei ik: ‘Als ze in 2018 weer niets opleveren, dan stop ik’.”

Dat jaar was de opbrengst matig, maar de prijs ‘redelijk goed’. „Met 50 cent heb je weinig kilo’s nodig”, zegt Verbeek. Ondanks het moeilijke tripsjaar had hij toch een redelijk goede opbrengst.

Spreiding in soorten

Dat financieel goede uienjaar gaf voor Verbeek de doorslag om door te groeien met uien. Hij besloot wel om tegelijk ook te kiezen voor meer spreiding in de soorten. Hij teelt nu rode en gele zaaiuien, eerstejaars en tweedejaars plantuien en winteruien.

Lees de volledige reportage in het vakblad Akkerwijzer dat 19 juni is verschenen