Maïs heeft tijd nodig om te conserveren

Koeien vinden de verse maïs vaak erg lekker waardoor zij er extra veel van opnemen. Deze maïs bevat echter meer suiker dan geconserveerde maïs en dat kan problemen geven met de vertering. Koeien worden dun op de mest en de melkproductie daalt. Daar komt bij dat verse maïs gevoeliger is voor broei dan geconserveerde maïs. Het conserveren van maïs duurt vier tot zes weken. Na deze tijd kan de maïs zonder problemen worden ingepast in het rantsoen.

Aandachtspunten bij het voeren van verse maïs

Is het voeren van verse maïs onvermijdelijk, dan adviseert de GD de gift beperkt te houden. Het totale suikergehalte van het rantsoen verdient extra aandacht en kan worden verlaagd door andere suikerrijke producten te beperken. Door een beperkt deel van de maïs apart in te kuilen kunnen veehouders voorkomen dat zij het hele jaar moeten voeren van een slecht geconserveerde kuil.

Naast de conservering is ook de haksellengte van de maïs bepalend voor de structuur van de maïskuil. De ideale haksellengte hangt af van de kwaliteit van de maïs en de structuurwaarde van de rest van het rantsoen. Goede maïs wordt gehakseld op een lengte van 6 tot 12 millimeter. En voor het optimaal benutten van het maïszetmeel is het belangrijk dat de korrels goed gekneusd worden.

Invloed van de droogte op de kwaliteit

De droogte zorgt voor een slechtere kolfzetting en vergroot de opbrengstverschillen tussen de maïspercelen. Veehouders die twijfelen aan de structuurwaarde van het rantsoen kunnen de haksellengte van de maïs vergroten naar 12 tot 19 millimeter. Grover hakselen maakt de kuil wel broeigevoeliger en dat kan met name bij rijkuilen tot problemen leiden. Zijn de opbrengstverschillen tussen percelen dusdanig groot dat een veehouder besluit verschillende haksellengtes toe te passen, dan is het belangrijk de grovere maïs onderin te kuilen en de fijnere maïs daar overheen te rijden. Dit maakt het aanrijden van de kuil makkelijker, waardoor de kuil beter conserveert en minder broeigevoelig wordt.