Weerbare bietenteelt: ‘Veredeling is krachtige maar geen snelle technologie’

Veredeling is geen tovermiddel, benadrukt Louwaars. „Elke erfelijke eigenschap die je verandert in een ras, gaat ten koste van een andere. Die moet je weer opnieuw inkruisen.” Voordat een teler kan beschikken over zo’n nieuw ras ben je al snel drie, vier jaar verder. „De levensduur van een ras is met twee, drie jaar extreem kort”, zegt Gert Sikken, directeur Agrarische Zaken bij Cosun.

De politiek lijkt in de discussie rond de neonicotinoïden dat te vergeten. „De politiek gaat soms te hard”, meent Louwaars. Het passende veredelingsantwoord, zoals het weerbaarder maken van planten, is niet zo maar beschikbaar. En soms ook helemaal niet mogelijk. „Daarom blijft (aanvullende) chemische bestrijding hoe dan ook nodig.”

Vergelingsziekte was dit jaar opnieuw een uitdaging voor de bietenteelt. De ziekte openbaarde zich op veel percelen, met als gevolg lagere suikergehaltes. Het vinden van een ras met resistentie tegen vergelingsziekte is de grote uitdaging voor de veredeling, stelt Sikken. Louwaars: „De eerste die met een betrouwbare oplossing komt, is spekkoper.”

Crispr-Cas

Crispr-Cas is volgens Louwaars een nuttig stuk extra gereedschap, vooral om de veredeling te versnellen. „In Europa is de techniek echter een No-Go. In veel landen buiten Europa niet.” Schouten heeft er bij de Europese Commissie inmiddels voor gepleit de techniek uit te zonderen van de GMO-regels. In april komt de Commissie met een onderzoeksrapport. Louwaars heeft goede hoop dat het EU-standpunt op dit punt wordt gewijzigd. „Dat extra gereedschap zal dan ook voor de bietenveredelaar beschikbaar zijn.”