Menu
Sterke Erven Logo
16

‘Elke dollar in de zeugen investeren’

1605 min
In september heeft hij een varkensbedrijf net over de grens in de Verenigde Staten gekocht. Het is een nieuw hoofdstuk in het leven van Harry Koelen. Op 22-jarige leeftijd emigreerde hij met weinig geld, maar met veel ambitie naar Canada. Door elke dollar te investeren in de zeugenstapel, hebben hij en zijn vrouw nu ruim 8.000 zeugen.
Harry Koelen (46) woont samen met zijn vrouw Leony (44) en hun gezin in Paisley (Ontario). Verspreid over drie varkensbedrijven in Canada en één in de Verenigde Staten houden ze in totaal 8.100 zeugen. In Canada houden ze 6.800 zeugen.
Ze leveren alle biggen direct na het spenen af aan Synergy Swine. Dit is van oorsprong een voerleverancier die biggen opkoopt en in de meeste gevallen de biggen op contractbasis oplegt bij vleesvarkenshouders. „De zeugen- en vleesvarkenshouders die zijn aangesloten bij deze constructie zijn zelfstandige bedrijven, maar we vormen samen een gesloten bedrijf waar het aantal vleesvarkens is afgestemd op het aantal zeugen.”
Ze kopen al hun gelten aan. Afgelopen jaar zijn ze door veel tegenslag getroffen, omdat hun vaste subfokker is geconfronteerd met uitbraken van PRRS en Mycoplasma. Zijn subfokker heeft daarom een depop-repop gedaan. Door de ziekte-uitbraken zijn ook de zeugen bij de Nederlandse Canadese varkenshouder besmet geraakt met PRRS en Mycoplasma.
De dieren uit zijn opfokstal heeft hij geruimd. Om weer ziektevrij te worden van beide kiemen heeft hij een half jaar geen nieuwe gelten op zijn bedrijf aangevoerd. Verder heeft hij nauwelijks biggen verlegd tussen de tomen en alle biggen die de symptomen vertoonde van PRRS en Mycoplasma zijn onmiddellijk geëuthanaseerd. De aanpak heeft gewerkt, want inmiddels test hij weer negatief op beide ziektes. Evenals op APP.
Afgelopen 12 maanden speende Koelen over al zijn Canadese zeugen gemiddeld 27 biggen per zeug met 12,7 levend geboren biggen en 1,4 doodgeboren big per worp. De uitval tot spenen bedroeg 14 procent bij een gemiddelde zoogperiode van 18 dagen. De bedrijfsworpindex is 2,48 met een afbigpercentage van 85 procent. Zijn gespeende biggen leveren bij afleveren gemiddeld 5,7 kilogram.
„Ik ben niet erg trots op de cijfers voor deze periode, maar ondanks de uitbraken van PRRS, Mycoplasma en een erg oude zeugen stapel mogen we niet klagen. We brengen nu weer 330 gelten elke 4 weken binnen om de vervanging weer op te schroeven en zien al weer verbetering in de nummers.” De zeugen vaccineert Koelen tegen Parvo en Vlek en de biggen tegen Circo en Coli.
Ze zijn onlangs overgestapt op de Topigs-20 zeug. Die willen ze dadelijk inkruisen met de nieuwe TN-70 zeug van Topigs Norsvin. Deze nieuwe fokzeug willen ze insemineren met sperma van de Talent eindbeer.
Op zijn thuislocatie waar hij 2.800 zeugen houdt en op de tweede locatie die 20 minuten rijden verderop ligt met eveneens 2.800 zeugen, heeft hij voerligboxen zonder uitloop. In Canada is dit nog toegestaan tot 2025. Op zijn derde locatie in Canada met 1.200 zeugen heeft hij voerstations bij de dragende zeugen.
Voor de kraamboxen kiest de Nederlandse emigrant voor massief zwart staal en geen gegalvaniseerde boxen. Gaan langer mee en zijn 25 tot 30 procent goedkoper.” Waar naar eigen zijn collega’s nu al gauw 1.600 euro per zeugenplaats kwijt zijn, kan hij voor nog geen 1.200 euro per zeugenplaats bouwen. Bij 2.800 zeugenplaatsen is dat een kostenbesparing van dik 1,1 miljoen euro.
De zeugen insemineert Koelen maar één keer, omdat ze daar betere resultaten mee halen. „Belangrijk is dan wel dat de berigheidscontrole goed gebeurt.” De mindere kosten voor het insemineren zijn volgens hem mooi meegenomen.
Ze hebben 760 hectare grond in eigendom. Toch verbouwt de familie zelf geen gewassen. Ze verhuren de percelen aan akkerbouwers en kopen al hun mengvoer aan. „We concentreren ons op de varkens. We kunnen niet genoeg verdienen aan het zelf voer telen, malen en mengen, om ons er druk over te maken.”
Gedurende zijn jaren als varkenshouder in Canada, merkte Koelen op dat hij eigenlijk niet in Canada varkens moest houden. „We hebben altijd gedacht: we zitten aan de verkeerde kant van de grens. In Amerika brengen dezelfde biggen een paar dollar per stuk meer op. Bovendien zijn de productiekosten lager.” Daarom kocht de familie afgelopen september een bestaand varkensbedrijf in Sterling (Illinois) met 1.300 zeugen.
Het zeugenbedrijf heeft met de verkoop van speenbiggen hetzelfde systeem als zijn andere bedrijven in Canada. Hij reist nu twee keer per maand op en neer tussen Sterling en zijn woonplaats Paisley. Hij rijdt ’s nachts 4:00 uur weg en arriveert dan rond 14:00 uur ’s middags in Sterling. Een rit van 10 uur.
Koelen is geen dagen meer achtereen in de stallen te vinden. Hij heeft last van astma, waardoor hij minder uren in de stal kan doorbrengen. „Mijn werkzaamheden zijn de laatste jaren wat veranderd. In het begin deed ik alles zelf en ook toen we werknemers hadden, maakte ik de meeste uren van allemaal in de stal. Nu met 25 werknemers in Canada en in de VS, overzie ik meer.
Hij schat het jaarlijkse personeelsverloop tussen de 20 en 30 procent. Op zijn bedrijven werkt hij momenteel met drie werknemers uit de Filipijnen. Volgens Koelen valt het in Canada tegen om geschoold personeel te vinden. „De meeste zijn niet thuis in de varkenshouderij en moet je vanaf nul alles leren.”
Harry Koelen is samen met zijn vrouw Leony meer bezig met het papierwerk. „Ik schat dat ik nog 15 uur per week in de stal ben.” Leony werkt wekelijks zo’n 25 voor het varkensbedrijf. Het echtpaar heeft zes kinderen: Laura (20), Sarah (18), Matt (15), Tim (14), Brent (11) en Desmond (6). Hun jongste zoon Desmond is geadopteerd en komt oorspronkelijk uit Guyana.

Lees hun hele verhaal in het vakblad Pig Business van donderdag 1 oktober.

Tekst:

Beeld: Familie Koelen

Tags
VarkensOndernemerschapBuitenland
Lees meer in het vakblad
In Vakblad Pig Business lees je wat speelt in jouw sector, met kennis, verhalen en duiding voor de praktijk.
Meer over het vakblad
Bekijk ook
Australië worstelt met ruim 26 miljoen verwilderde varkens
Bijna 5.000 AVP besmettingen wilde zwijnen en 85 bedrijfjes getroffen
Topartikel
Varkensnoteringen tot 10 cent verder onderuit
Sterke Erven © 2026 Uitgave van Agrio Uitgeverij B.V.