Menu
Sterke Erven Logo
10

Ketenbrede ontwikkeling nodig om lupine plek te geven in Nederlandse akkerbouw

1003 min
Lupine is een gewas met potentie, zeggen telers, onderzoekers en verwerkers. Bij een bijeenkomst van Lekker Lupine presenteerde het Louis Bolk Instituut een teelthandleiding. Bij de bijeenkomst bleek dat ketenbrede ontwikkeling nodig is om het gewas een plaats te geven op Nederlandse akkerbouwbedrijven.
Lupine bloem
Er zijn wereldwijd meer dan 300 lupinesoorten bekend. De bonen van een zoete soort zijn eetbaar voor de mens. Verwarrend is dat deze witte lupine ook blauwe bloemen kan hebben. De smalbladige blauwe lupine is beter bestand tegen de schimmelziekte anthracnose, maar hij bevat te veel bitterstoffen voor menselijke consumptie. Veredeling is daarom nodig om witte varianten te maken die geschikt zijn voor humane voeding. Beeld:
Bedrijf André Jurrius
Op 30 juni kwamen telers en andere ketenpartijen samen op het landbouwbedrijf van André Jurrius in Randwijk. Hoofdvraag hier was hoe de teelt uit te breiden en de consumptie mee te laten groeien. Veldbezoek en een proeverij maakten deel uit van de bijeenkomst. Beeld:
Veldbezoek lupineveld Randwijk met Maria van Boxtel van Land&Co Bram van der Hulst en André Jurrius
In het veld sprak Maria van Boxtel met telers Bram van der Hulst en André Jurrius. Onkruidvrij houden, rassenkeuze met minder bitterstoffen en vrij houden van antracnose door resistenties waren onderwerpen van gesprek. Beeld:
Twee rassen zoete lupinen test André Jurrius
Jurrius test twee nieuwe zoete lupinerassen. Half september hoopt hij te oogsten, liefst met lage gehaltes alkaloïden (bitterstoffen). Beeld:
Veredelaars werken aan geschikte rassen voor de Nederlandse lupineteelt
De veredelaars Mathijs Peters en Pamela Vega Polo van Radical Crops hebben ervaring met quinoa en werken nu ook in de lupineveredeling. Nieuwe onderzoekstechnieken maken de veredeling sneller, maar er is nog wel werk te verzetten voor er genoeg productieve, bitterstofarme en resistente rassen voor de teelt zijn. Veel lupine wordt biologisch geteeld. Voor de gangbare boer zijn er weinig gewasbeschermingsmogelijkheden. Onkruidbestrijding moet ook grotendeels met schoffels en wiedeggen gebeuren. Beeld:
Wortelknolletjes op lupine
Jurrius toont de wortelknolletjes op de lupine. Hier bindt de rhizobiumbacterie stikstof. Dat kan 60 kilo per hectare zijn aan het eind van het seizoen, waarvan het volggewas kan profiteren. Zo is er minder bemesting nodig. Voor Jurrius is de lupine een rustgewas, dat hij teelt voor een stikstofbehoeftig gewas. In dit geval zal hij aardappelen telen op dit perceel in 2024. Beeld:
Willemijn Cuijpers (links) van het Louis Bolk Instituut praat met telers Marieke van Beers, Jos Keijzers en Roelf Maarsingh.
Willemijn Cuijpers (links) van het Louis Bolk Instituut praat met telers Marieke van Beers, Jos Keijzers en Roelf Maarsingh. Deze telers brachten hun ervaringen in bij het schrijven van de Teelthandleiding Lupine. Beeld:
Salade met lupinebonen
Proeverij lupineproducten. Hier gaat het om salade met lupinebonen. Beeld:
Erik te Veldhuis maakt lupineburgers
Chef Erik te Veldhuis van sportcentrum Papendal maakte lupineburgers voor de gasten. Beeld:
Veredeling van lupinerassen
Nieuwe rassen in onderzoek staan in het veld van André Jurrius. Beeld:

Bekijk de Teelthandleiding Lupine op de internetpagina van het Louis Bolk Instituut.

Beeld: Jorg Tönjes

Tags
AkkerbouwBodemvruchtbaarheidMarktOnkruidenBladschimmelsMechanisatieTopbodemGelderland
Bekijk ook
Topartikel
Tarweprijzen blijven redelijk stabiel ondanks onrust Zwarte Zee
Uitgedroogde bietenplanten
Topartikel
Europese oogsten lager door aanhoudende droogte
Kennispartner
Groenbemester zaaien na droogte: heeft dat nog zin?
Sterke Erven © 2026 Uitgave van Agrio Uitgeverij B.V.