Vergiftiging van koeien ligt op de loer door nat maïsseizoen

Verminderde voeropname, tegenvallende melkproductie, lagere weerstand en verminderde vruchtbaarheid; wanneer melkvee onverklaarbare gezondheids- en productieproblemen hebben kan er sprake zijn van mycotoxinen in de maïs. Deze gifstoffen kunnen ontstaan door een groot aantal schimmels op voedergewassen en broei in de kuilen. Vooral op maïs en granen hebben invloed op de ontwikkeling mycotoxinen.

Geur- en kleurloos

Het risico op schimmels neemt toe bij stresssituaties in het gewas. Daarvan is sprake bij een bijvoorbeeld een lange droogteperiode, nachtvorst of wateroverlast gedurende een natte periode. Stress maakt de plant vatbaarder voor schimmels.

Mycotoxinen zijn onzichtbaar en geur- en kleurloos, waardoor het mogelijk is dat een op het oog goed maïskuil toch veel gifstoffen bevat. Wanneer de toxines zijn gevormd in de kuil gaan ze niet meer weg.

De veldschimmels van het geslacht Fusarium produceren onder andere de veel voorkomende mycotoxinen als: deoxynivalenol (DON), zearalenon (ZEA), fumonisine en T-2/HT-2. De opslagschimmels van het geslacht Aspergillus en Penicillium produceren onder andere ochratoxine A en aflatoxines.

Kuil goed verdichten

Het schoon werken tijdens het inkuilen beperkt de kans op mycotoxinen. Daarnaast helpen ook het goed verdichten van de kuil, het gebruik van een broeiremmer en het zo snel mogelijk afdekken na de maïsoogst. Ook tijdens het voeren kan er schimmelvorming ontstaan. Eurofins adviseert daarom om voldoende voersnelheid aan te houden, het snijvlak schoon en recht houden, zichtbaar beschimmelde stukken te verwijderen en voldoende druk op het snijvlak te houden.

Zit er eenmaal mycotoxinen in het voer, dan kan een mycotoxinebinder de opname van de giftige stoffen in het spijsverteringskanaal van de dieren afremmen. Bij twijfel is het mogelijk om een de kuil te laten onderzoeken op de aanwezigheid van de door schimmels veroorzaakte gifstoffen.