Hollen, vliegen en zelden stilstaan

Zo gaat het nu ook even. Ik heb twee hele interessante werkbezoeken bij de bollensector gehad met veel informatie over de reductie van gewasbeschermingsmiddelen en hoe innovatie bijdraagt aan de vermindering van middelen. 300 liter water met twee liter werkbare stof voor 4 hectare, dat maakt indruk. Zo is er in de sierteelt al 80 procent gereduceerd.

Na het werkbezoek snel naar huis want de mais gaat eraf. De loonwerker is al even bezig. Op het moment dat ik achterom rij met de auto zegt onze dochter: „nou mam je bent precies op tijd om te helpen met plastic trekken over de maiskuil." Auto de garage in en snel naar binnen, oude kleren aantrekken, in de houten klompen en aan de gang.

De volgende dag weer op tijd op pad naar Urk, waar ik de hele dag een bijeenkomst heb met de fractievoorzitters. Een halfjaarlijkse traditie, waar we veel informatie uitwisselen met elkaar. En dan op zondag nog de stukken doornemen voor de Provinciale Staten vergadering op maandag. Het is leuk om alle collega’s te zien en te spreken maar het is ook een lange dag. Met 14 verschillende partijen lopen de meningen best uiteen. Zo’n vergaderdag kost behoorlijk wat energie. En na de vergadering moet ik nog een klein uur naar huis rijden. Gelukkig zijn erop de terugweg geen files. Dat is het voordeel van laat klaar zijn. Als ik thuiskom is alles donker en in diepe rust.

Dinsdag ochtend bij de koffie kom ik erachter dat het gras eraf gaat. De laatste snede voor dit jaar. Leuk maar ook wel fijn de laatste keer grassen en plastic trekken voor dit seizoen. Ondertussen krijg ik een berichtje van de buurvrouw. Of haar zus foto’s mag maken bij ons op het bedrijf. Haar zus is bezig met een foto opdracht “trots op de boer”, daar werk ik graag aan mee. Tussen de koeien lopen en vertellen over het bedrijf is altijd een ontspan-moment voor mij. In de middag komt ze achterom gereden. Ondertussen rijdt de veehandelaar met de veewagen weg.

Ik begin hem stiekem te knijpen, hij zal toch niet koe 301 meegenomen hebben. Samen met de fotograaf loop ik de stal in, bij het stro hok zie ik koe 301 niet meer. Mijn man komt bij de melkrobot vandaan gelopen en ik vraag gelijk of 301 net is afgevoerd. Mijn man bevestigd dat. Een beetje terneergeslagen praat ik de fotograaf bij. Onze top koe van bijna 100.000 liter is er niet meer. Ze had klauwproblemen en het melken in de melkrobot werd steeds lastiger. In de vorige lactatie had ze een uierontsteking, waar ze toch weer van opkrabbelde. Ik leg de fotograaf uit dat een koe zelfstandig de veewagen op moet kunnen lopen, anders mag ze niet voor de slacht worden afgevoerd. En dat je dus het zekere voor het onzeker neemt om dat te voorkomen. Anders moet de koe met rendac mee, en dat hebben we liever niet. Ze ziet aan mij dat het mij raakt. En ze vraagt: „je houdt dus echt van je dieren?” Er komt een gesprek opgang waarin ik vertel dat het heel normaal is dat de boer(in) om de dieren geeft. We staan 24 uur per dag aan voor de dieren en doen er alles voor. In feiten laten we ook veel, de dieren gaan bijna altijd voor. En ja dan heb je soms met één koe een nog beter band, waardoor je van slag bent als het dier je boerderij verlaat voor de slacht. Ook wij hebben daar last van. Het is een ander gesprek dan doorgaans maar het zet mij wel weer tot denken.

De rest van de week gaat van hot naar her. Als de telefoon weer gaat, heb ik een communicatie mevrouw van de gemeente aan de telefoon. Het burgemeesterontbijt komt eraan. Ze heeft van de organisatoren te horen gekregen dat er een boer of teler aanschuift. Dat had ze in voorgaande jaren nog niet meegemaakt. Ze vraagt aan mij wat ik voor ogen heb, en ik zeg dat ik graag melk en kaas wil meenemen om te laten proeven. De communicatie mevrouw zal tijd vrij maken in het programma zodat ik kort over de sector kan vertellen. Voor wie niet bekend is met dit ontbijt, jaarlijks wordt er in oktober een burgemeesterontbijt georganiseerd in bijna alle gemeentes. De kinderen gaan ontbijten op het gemeentehuis met de burgemeester en de boer of teler mag aansluiten, om zijn verhaal te vertellen. Dus een oproep aan jullie, geef jezelf hiervoor op, op hallo@burgemeestersontbijt.nl volgend jaar is er weer een nieuwe ronde voor het ontbijt.

Ingrid de Sain, melkveehouder te Schellinkhout

Fractievoorzitter BBB Noord-Holland

Schrijft op persoonlijke titel.