Maïs begint onder je laarzen

Waarom bodemvruchtbaarheid je beste opbrengstverzekering is

De bodemvoorraad staat steeds vaker onder druk. Een perceel dat uit balans is, vertaalt zich direct naar trage jeugdgroei, minder wortelontwikkeling en uiteindelijk lagere opbrengst. Daarom loont het om gericht te bouwen aan drie vormen van bodemvruchtbaarheid — elk met een eigen “knop” waar je aan kunt draaien.

1) Voeding op voorraad houden (chemisch)

Zorg dat nutriënten niet alleen worden aangevoerd, maar ook in de bodem behouden blijven. Dat doe je door slim gebruik van dierlijke mest, vanggewassen en krachtige groenbemesters.

2) De bodem als werkvloer (fysisch)

Een bodem kan pas leveren als hij lucht, water en wortels goed kan laten bewegen. Bouw daarom organische stof op met vanggewassen, groenbemesters en vruchtwisseling. Bewaak daarnaast de pH en ga zorgvuldig om met de bodemstructuur.

3) Het team onder de grond (biologisch)

Bodemleven is geen bijzaak: het helpt nutriënten vrijmaken, ondersteunt ziektewering en draagt bij aan structuurbehoud. Help het bodemleven door structuurbederf te voorkomen, zoveel mogelijk organische stof aan te voeren en waar mogelijk vruchtafwisseling toe te passen.

pH: het kleine getal met grote gevolgen

De pH is één van de meest bepalende bodemkenmerken voor opname van mineralen. Staat die pH niet goed, dan benut het gewas de (toegediende) voedingselementen minder efficiënt. Dat kan al snel 10 tot 20% opbrengst kosten.

Wat gebeurt er bij een te lage pH?

• De beschikbaarheid en opname van stikstof, fosfor, kalium, magnesium en zwavel neemt af.
• De plant groeit minder vlot, vooral zichtbaar in wortelgroei en jeugdontwikkeling.
• Sommige spoorelementen worden juist extra oplosbaar in zure grond en kunnen daardoor zelfs in schadelijke hoeveelheden beschikbaar komen.

Een pH die wél op niveau is, geeft maïsplanten meer groeikracht en vaak ook een betere tolerantie richting ziekten.

Eerst meten, dan sturen: maak je bodem inzichtelijk

Heb je nog geen recente bodemdata? Dan is dit een logisch moment om dat recht te trekken. Laat je perceel desgewenst in hoge resolutie scannen met een INTERRA®Scan. Zo krijg je inzicht in onder andere voedingselementen, pH, textuur en meer. Met die informatie kun je gerichter bijsturen en weet je beter wat je bodem nodig heeft om je maïs optimaal te laten presteren.

Bekalken zonder bijwerkingen: 4 praktische spelregels

Moet je nog kalk strooien? Houd dan rekening met deze punten:

1) Plan ruimte rond drijfmest

Laat tussen bekalken en drijfmest toedienen minimaal twee weken. Zo verklein je de kans op vervluchtiging van stikstof en ammoniak uit de mest.

2) Niet forceren: draagkracht eerst

Bekalk alleen wanneer de bodem voldoende draagkracht heeft. Onnodige structuurschade kost je later veel meer dan je met kalk wint.

3) Najaar is vaak het meest logisch

Het najaar is meestal een goed moment, omdat kalkmeststoffen doorgaans geleidelijk werken en tijd nodig hebben om effect op te bouwen.

4) In het voorjaar: vóór het onderwerken

Bekalk je in het voorjaar? Doe dit dan bij voorkeur vóór het inwerken van de groenbemester.