Geen rustvakantie

De welbekende brief van 26 juni is net voor de vakantie gedropt in de sector en heeft veel tongen losgemaakt. De onzekerheid is nogmaals vergroot; voor vele melkveehouders betekent dit ernstig ingrijpen in de bedrijfsvoering, als deze al niet eindig is. Voor akkerbouwers heeft dit ook gevolgen voor zowel mestaanbod als hectares die ingezet gaan worden voor akkerbouwgewassen. Protesten worden massaal opgezet aangezien de boodschap van de brief gewoon niet haalbaar is. De modellen zijn ingeruild voor boerenwijsheid.

Voor akkerbouwers in deze regio kwam 1 juli de ledenbrief van Avebe met grofweg halvering van de voorschotprijs ten opzichte van vorig jaar. De aardappelen waren inmiddels allemaal gepoot en de eerste dubbele bespuitingen tegen phytophthora waren ook al uitgevoerd; geen weg meer terug dus. De praktijk had graag in het voorjaar een boodschap gehad, zodat er nog geschakeld kon worden in het bouwplan. In de tijdlijn komt er dan nog iets extra’s op ons pad richting het eind van het jaar.

Het volgende actieprogramma nitraat. Naast de enorme rompslomp van administratie door extra monsters voor doelsturing, stoort mij het verbod op mest uitrijden in de graanstoppel nog wel het meest. Zoals de plannen er nu bij liggen, mag er enkel bemest worden voor de hoofdteelt. Bij zomergerst en zomertarwe lukt dit prima, maar niet bij wintertarwe en wintergerst. Deze houden juist het landschap groen over de winter en vangen eveneens stikstof die anders mogelijk was uitgespoeld. In het voorjaar wordt deze bemest met NTS (dat trouwens komend voorjaar ook niet meer toegepast mag worden zonder in te werken), na de oogst wordt de bodem weer gevoed met organische mest in combinatie met een groenbemester. De druk op de mestmarkt neemt in het voorjaar toe, de opslagen zijn daarbij niet altijd toereikend, qua arbeidsspreiding voor de aanvoer en het uitrijden komt alles op een hoop en ik geloof heilig dat het beter is de bodem meermaals te voeden met kleinere hoeveelheden dan twee keer in de drie jaar heel veel en het derde jaar niks. Wederom geen boerenlogica toegepast.

De emoties zitten in de achtbaan die meermaals over de kop gaat. Dan moet je wel een hele sterke maag hebben wanneer je nog een rondje gaat. Je maag smeekt om te stoppen, het boerenverstand lijkt geblokkeerd en het sterke hart wil nog doorgaan. Modellen geven de schijn de uitkomst te kunnen bepalen, maar de praktijk staat hier steeds verder vanaf. Mag er alsjeblieft zo snel mogelijk een ministerie komen dat ervaring heeft met praktisch denken? Dan komt er voor ons misschien toch weer een rustige zomer, ook al ben je alle dagen druk.