Duitsland heeft jaarlijks tot 180 nieuwe vleeskuikenstallen nodig

De consumptie van pluimveevlees groeit in Duitsland tegen de algemene vleestrend in. Terwijl de totale vleesconsumptie tussen 2010 en 2025 met ongeveer 12 procent daalde tot 76 kilogram per hoofd van de bevolking, nam de consumptie van pluimveevlees met 28 procent toe tot ongeveer 22 kilogram. Bij vleeskuikenvlees bedroeg de stijging zelfs 62 procent.

Deze trend zal zich naar verwachting voortzetten. Dat blijkt uit de nieuwe pluimveestudie 2026 van Roland Berger, die in opdracht van de Duitse belangenbehartiger ZDG is uitgevoerd. De studie gaat tot 2040 uit van een jaarlijkse groei van de vraag naar pluimveevlees van 2,1 tot 2,5 procent. Bij vleeskuikenvlees kan dit oplopen tot 3,4 procent.

De scenario's zijn echter geen exacte prognoses. Roland Berger heeft hiervoor onder meer de ontwikkelingen van de afgelopen 15 respectievelijk 30 jaar doorgetrokken.

Consumptie stijgt aanzienlijk sneller dan pluimveeproductie

De Duitse productie kon de afgelopen jaren al geen gelijke tred houden met de groeiende consumptie. Tussen 2010 en 2025 nam de consumptie van pluimveevlees met 28 procent toe. De bruto eigen productie groeide daarentegen slechts met 9 procent. Daardoor ontstaat een steeds grotere kloof. Over alle pluimveesoorten heen ligt de zelfvoorzieningsgraad volgens de studie momenteel op 91 procent. Bij vleeskuikenvlees is dat 93 procent.

De ontbrekende hoeveelheden komen steeds vaker uit het buitenland. Het importoverschot steeg van 55.000 ton in 2014 naar 462.000 ton in 2025. Daarmee is het in elf jaar tijd meer dan verachtvoudigd. Van de invoer van pluimveevlees bestaat 82 procent uit vleeskuikenvlees. Opvallend is bovendien welk product Duitsland importeert: ongeveer 60 procent van de invoer van vleeskuikenvlees bestaat inmiddels uit hoogwaardige deelstukken, zoals borstvlees.

Zelfvoorzieningsgraad kan tot 2040 dalen naar 73 tot 77 procent

Als de huidige randvoorwaarden blijven bestaan en er onvoldoende extra productiecapaciteit bijkomt, kan de afhankelijkheid van import verder toenemen.

Roland Berger berekent in zijn scenario's voor 2040 een zelfvoorzieningsgraad voor pluimveevlees van nog maar 73 tot 77 procent. De studie waarschuwt er tegelijkertijd voor om voor levensmiddelen te sterk afhankelijk te worden van enkele leveringsregio's. Dierziekten, geopolitieke conflicten, exportbeperkingen en schommelende voer-, energie- en transportkosten kunnen internationale toeleveringsketens onder druk zetten. De auteurs spreken zich daarom niet uit tegen internationale handel. Een sterke binnenlandse productie moet juist een extra vangnet vormen.

Jaarlijks tot 180 nieuwe vleeskuikenstallen nodig

Als een groter deel van de groeiende vraag uit Duitse productie moet komen, moet de pluimveesector zijn capaciteit aanzienlijk uitbreiden. De studie becijfert alleen al voor de vleeskuikenhouderij tot 2040 een behoefte aan jaarlijks 130 tot 180 nieuwe stallen in Duitsland. Tegelijkertijd moet er extra capaciteit voor slacht en verwerking bijkomen.

De ZDG verklaart dat de sector bereid is minstens 1 miljard euro te investeren in moderne stallen en extra slacht- en verwerkingscapaciteit. Voorwaarden daarvoor zijn volgens de organisatie echter betrouwbare politieke randvoorwaarden en snellere vergunningsprocedures.

Studie vraagt om snellere vergunningen voor pluimveestallen

Roland Berger leidt uit het onderzoek vier politieke actiepunten af. Procedures voor planning, bouw, milieu en bescherming tegen emissies moeten eenvoudiger, digitaler en betrouwbaarder worden. Ook bestaande en leegstaande stallen moeten gemakkelijker voor een nieuwe bestemming kunnen worden verbouwd. Tegelijkertijd is het advies om bureaucratische processen verder te digitaliseren. Gegevens die al voor kwaliteitsborging, dierenwelzijnsprogramma's of overheidsinstanties zijn vastgelegd, moeten meerdere keren kunnen worden gebruikt. Dat moet dubbele meldingen voorkomen.

Als derde punt noemt de studie een duidelijkere aanduiding van binnenlandse producten. Duitse normen op het gebied van dierenwelzijn, bioveiligheid, duurzaamheid en milieu- en consumentenbescherming moeten voor kopers beter herkenbaar zijn. Dat moet ook gelden voor horeca en collectieve catering. Tot slot vraagt de studie om vergelijkbare concurrentievoorwaarden binnen de EU en overeenkomstige eisen voor import uit derde landen.

Pluimveevlees groeit tegen algemene vleestrend in

Als redenen voor de groeiende vraag noemt Roland Berger onder meer het eiwitgehalte, de veelzijdige bereidingsmogelijkheden en de relatief lage CO₂-voetafdruk van pluimveevlees. Een in opdracht van het ZDG uitgevoerde Civey-enquête onder jongvolwassenen wijst bovendien op een grote vraag onder de jongere generatie. Volgens de enquête noemt de helft van de 16- tot 29-jarigen pluimvee als de vleessoort die zij het vaakst eten. 80 procent eet het minstens één keer per week.

Voor de Duitse pluimveesector wordt daarmee vooral één vraag doorslaggevend: kan de binnenlandse productie meegroeien met de stijgende vraag? Als extra stal-, slacht- en verwerkingscapaciteit uitblijft, zal naar verwachting een groeiend deel van de behoefte aan pluimveevlees in de toekomst via import worden gedekt.