Ben jij een inlener? Of misschien zelfs een uitlener?

Wanneer ben je een inlener?

De meeste agrarische ondernemers kennen het principe van uitzenden. Een medewerker wordt via een uitzendorganisatie ingezet op hun bedrijf. Maar juridisch is de definitie van inlenen veel breder. Je bent al een inlener wanneer iemand werkzaamheden verricht binnen jouw bedrijf onder jouw leiding en toezicht, terwijl die persoon in dienst is van een andere werkgever.

Dat kan gaan om:

• uitzendkrachten;
• gedetacheerde medewerkers;
• buitenlandse arbeidskrachten;
• medewerkers die via een andere onderneming tijdelijk worden ingezet.

Ook wanneer het slechts om één medewerker gaat, kan er al sprake zijn van inlening.

De verrassing: ook gewone bedrijven kunnen uitlener zijn

Waar veel ondernemers zich nog nauwelijks bewust van zijn, is dat je niet per se een uitzendbureau hoeft te zijn om als uitlener te worden gezien. Stel dat een agrarisch loonbedrijf een ervaren machinist tijdelijk laat werken bij een akkerbouwer die personeel tekortkomt. Of een installateur stelt een monteur beschikbaar aan een collega-bedrijf. Als die medewerker onder leiding en toezicht van het ontvangende bedrijf werkt, kan juridisch sprake zijn van het ter beschikking stellen van arbeidskrachten.

In dat geval kan het bedrijf dat de medewerker uitleent worden aangemerkt als uitlener. Met andere woorden: ook ondernemers die nooit hebben overwogen dat zij actief zijn op de flexmarkt, kunnen toch onder de reikwijdte van de WTTA vallen.

Waarom de overheid ingrijpt

Met de WTTA wil de overheid malafide constructies op de arbeidsmarkt tegengaan. Organisaties die arbeidskrachten ter beschikking stellen moeten aantonen dat zij hun zaken op orde hebben. Denk aan correcte loonbetaling, afdracht van belastingen en premies en het naleven van arbeidswetgeving. Het doel is een eerlijker speelveld te creëren voor werkgevers die hun verantwoordelijkheden wel serieus nemen.

Wat betekent dit voor inleners?

Voor ondernemers die personeel inhuren wordt de belangrijkste vraag straks: is mijn leverancier toegelaten om arbeidskrachten ter beschikking te stellen? De verantwoordelijkheid ligt namelijk niet meer uitsluitend bij de uitlener. Ook de ondernemer die personeel inhuurt moet alert zijn op de partij waarmee wordt samengewerkt. Een controle op beschikbaarheid en tarief alleen is straks niet meer voldoende. Ook de juridische status van de leverancier wordt relevant.

Wat betekent dit voor uitleners?

Ondernemers die incidenteel of structureel medewerkers beschikbaar stellen aan andere bedrijven doen er verstandig aan om hun situatie kritisch te beoordelen. Want waar vroeger sprake leek van een praktische samenwerking tussen ondernemers, kan juridisch sprake zijn van het ter beschikking stellen van arbeidskrachten. De cruciale vraag daarbij is vaak: onder wiens leiding en toezicht wordt gewerkt? Wanneer de ontvangende ondernemer bepaalt wat de medewerker doet en hoe het werk wordt uitgevoerd, kan de WTTA om de hoek komen kijken.

Samenwerking blijft mogelijk, maar wel bewust

De agrarische sector staat bekend om haar onderlinge samenwerking. Juist in piekperiodes springen ondernemers vaak voor elkaar bij. De WTTA wil die samenwerking niet onmogelijk maken, maar maakt wel duidelijk dat ondernemers moeten weten welke rol zij innemen. Ben je degene die personeel inzet? Dan kun je inlener zijn. Stel je een medewerker beschikbaar aan een ander bedrijf? Dan kun je uitlener zijn. En in sommige situaties kun je zelfs beide rollen vervullen.

Nu al voorbereiden

Voor veel agrarische ondernemers is de WTTA nog een relatief onbekend onderwerp. Toch is het verstandig om nu al stil te staan bij vragen als:

• Huur ik personeel in via andere werkgevers?
• Leen ik zelf medewerkers uit aan andere bedrijven?
• Onder wiens leiding en toezicht wordt gewerkt?
• Welke gevolgen heeft dit voor mijn onderneming?
• Zijn mijn samenwerkingspartners voorbereid op de WTTA?

Want één ding wordt steeds duidelijker: de WTTA raakt niet alleen uitzendorganisaties. Ook gewone ondernemers die personeel uitwisselen of tijdelijk inzetten kunnen ermee te maken krijgen. De vraag is daardoor niet alleen of je personeel inleent, maar ook of je misschien ongemerkt zelf arbeidskrachten ter beschikking stelt.