Oraal toegediende antibiotica bereiken ook onbehandelde varkens

De onderzoekers volgden tachtig vleesvarkens in vier verschillende huisvestingssituaties. Een deel van de dieren kreeg vijf dagen lang de antibiotica sulfadimidine en enrofloxacine rechtstreeks oraal toegediend. De onderzoekers kozen bewust voor orale toediening als worstcasescenario, omdat daarbij meer verspreiding wordt verwacht dan bij injectie.

Hokken verontreinigen elkaar

Bij onbehandelde hokgenoten werden vervolgens ook antibioticaresiduen gevonden. Tijdens de behandeling lagen de concentraties in mest en urine minstens tien keer lager dan bij behandelde dieren. De mate van verspreiding hing sterk samen met de huisvesting. Bij fysiek gescheiden hokken werden nauwelijks residuen in de mest van onbehandelde dieren aangetroffen. Bij onderling verbonden hokken met open afscheidingen was de verspreiding het grootst.

Ook de stalomgeving raakte verontreinigd. Residuen werden tot aan de andere kant van het compartiment gevonden en waren twee weken na de behandeling nog aantoonbaar. Volgens de onderzoekers kunnen naast direct diercontact mogelijk stof of aerosolen een rol spelen bij de verspreiding.

Overdracht beperken

Voor varkenshouders laat de proef vooral zien dat een individuele behandeling niet automatisch betekent dat alleen het behandelde dier aan het antibioticum wordt blootgesteld. Fysieke afscheiding en het beperken van contact tussen behandelde en onbehandelde dieren kunnen de overdracht indammen.