Nederlandse boeren profiteren niet van bijmengverplichting groen gas

Het kabinet ziet groen gas als een klimaatneutrale energiebron. Door dit bij aardgas te mengen, wordt minder fossiele brandstof verstookt, wat helpt om de Nederlandse energievoorziening klimaatneutraal te maken. Daarnaast - een punt dat belangrijker is geworden na de Russische invasie in Oekraïne en na de Iran-oorlog van de VS - vermindert het de afhankelijkheid van buitenlandse energieleveranciers.
Robert Goevaers, directeur van het Platform Groen Gas, noemde het vorig jaar nog ‘een enorme kans voor de landbouwsector’, omdat de toenemende vraag naar dat groene gas vooral door mestvergisting zal worden ingevuld.
Vergunningstop remt ontwikkeling mestvergisting
Maar de sector is nog niet enthousiast. Want mestvergisting ligt op z’n gat. De overheid geeft geen vergunningen af, dus er worden geen installaties gebouwd. En dat terwijl volgens LTO honderden boeren een vergunning voor een mestvergunning hebben aangevraagd, en wachten tot ze aan de slag kunnen. ‘Maar recentelijk zijn de vergunningen voor achttien mestvergisters door de rechter vernietigd’, stelt de organisatie. Dat toont volgens hen opnieuw aan hoe groot het knelpunt rond vergunningverlening is.
Groen gas uit buitenland
En dat terwijl bijvoorbeeld in Vlaanderen de productie van groen gas groeit. Onze zuiderburen tellen nu 133 operationele biogasinstallaties, meldt het Nederlands Centrum van Mestverwaarding, die samen goed waren voor 6 procent van de groene elektriciteit en 8 procent van de groene warmte die in Vlaanderen wordt geproduceerd.
Zolang in Nederland niet genoeg groen gas kan worden geproduceerd, zal de energiesector dat uit het buitenland moeten halen. Zoals bijvoorbeeld uit Vlaanderen. Het zal de burger en het bedrijfsleven op kosten jagen, omdat groen gas duurder is dan aardgas, en energiebedrijven die kosten zullen doorrekenen. Maar die extra kosten komen dan niet ten goede aan het Nederlandse bedrijfsleven, maar vloeien weg naar het buitenland.
Wim van Gruisen
Zoon van een Zuid-Limburgse pluimveehouder met eigen slachterij, geschoold als econoom. Sinds 2011 in dienst van Agrio, waar hij artikelen schrijft voor de regio- en vakbladen en de Agrio-websites. Zijn focus lag aanvankelijk op landbouweconomie, tegenwoordig vooral op de Haagse en Brusselse politiek.
Beeld: Ruth van Schriek

