Oostenrijkse pluimveesector wil groeien ondanks obstakels

De Oostenrijkse pluimveesector wil groeien. De vraag naar eieren en pluimveevlees neemt toe, terwijl het land tegelijkertijd niet volledig uit eigen productie in zijn behoefte kan voorzien. Maar hoe goed zijn de vooruitzichten voor pluimveehouders daadwerkelijk? Geflügelnews.de, partnersite van Sterke Erven Pluimvee, stelde de Oostenrijkse pluimveesectororganisatie Bundesverband der Geflügelwirtschaft Österreich (GWÖ) vragen over de huidige situatie, de uitdagingen en de toekomst van de sector. In dit eerste deel van deze driedelige artikelenserie gaat het om de groeimogelijkheden: alleen al in de vleeskuikenhouderij ziet de sector potentieel voor ongeveer 150 extra bedrijven.
Eierconsumptie stijgt – nieuwe leghennenstallen gepland
De trend naar een eiwitrijke voeding komt de groeiplannen van de Oostenrijkse pluimveesector ten goede. Pluimveevlees en eieren zijn in trek bij consumenten. De afzonderlijke productietakken profiteren echter in verschillende mate van de stijgende vraag. Vooral op de eiermarkt is de opwaartse trend duidelijk zichtbaar. Terwijl Oostenrijkers in 2020 gemiddeld 236 eieren aten, waren dat er in 2024 al ongeveer 250 per persoon.
Jaarlijks produceren de Oostenrijkse leghennenhouders ongeveer 2,1 miljard eieren. Daarmee bereikt het land een zelfvoorzieningsgraad van ongeveer 87 procent. De stijgende vraag maakt investeringen eveneens aantrekkelijk. Tot eind 2027 verwacht de sector extra stalplaatsen voor ongeveer 480.000 leghennen. Een groot deel daarvan moet in de vrije-uitloophouderij worden gerealiseerd.
Ook vleeskuikenhouderij biedt groeipotentieel
Ook bij pluimveevlees ziet de sector mogelijkheden om de binnenlandse productie uit te breiden. De consumptie per hoofd van de bevolking bedraagt volgens GWÖ ongeveer 13,8 kilogram per jaar. Tegelijkertijd moet Oostenrijk een deel van zijn behoefte met import dekken.
De binnenlandse vleeskuikenhouderij moet daarom de komende jaren groeien. Het potentieel voor 150 extra vleeskuikenbedrijven laat volgens GWÖ zien welke mogelijkheden de sector ziet. Het gaat daarbij echter niet om bouwprojecten waarover al een definitief besluit is genomen.
Ook langzaam groeiende vleeskuikenlijnen winnen aan belang. Hun marktaandeel wordt in Oostenrijk inmiddels geschat op ongeveer 13 procent. Ondanks de stijgende vraag blijven ze daarmee een relatief klein marktsegment.
Waarom pluimveehouders ondanks goede vooruitzichten aarzelen
De positieve marktvooruitzichten betekenen echter niet dat bedrijven onmiddellijk nieuwe stallen bouwen. Hoge bouw- en financieringskosten en langdurige vergunningsprocedures bemoeilijken investeringen. Daarbij komt de onzekerheid over welke houderijeisen in de toekomst zullen gelden.
Vooral in de kalkoenhouderij is de situatie moeilijk. Hoewel de vraag naar kalkoenvlees stijgt, kan Oostenrijk slechts ongeveer 49 procent van zijn behoefte zelf produceren. De rest moet worden geïmporteerd.
Een reden daarvoor zijn de hoge Oostenrijkse houderijstandaarden, die gepaard gaan met hogere productiekosten. Daardoor komen binnenlandse kalkoenhouders onder druk te staan ten opzichte van goedkopere importproducten. Het tweede deel van onze serie laat zien welke gevolgen hogere normen voor dierenwelzijn hebben voor de concurrentiepositie en wat Nederlandse, Vlaamse en Duitse pluimveehouders kunnen leren van de Oostenrijkse ervaring.
Tekst: Cordula Möbius
Beeld: Bundesverband der Geflügelwirtschaft Österreich
Bron: Bundesverband der Geflügelwirtschaft Österreich
