Sterke Erven Logo
Column

1 liter extra met zomerstalvoeren

Column04 min
Het voorjaar is weer aangebroken. De wegen zijn nog maar net schoon van het maïsrijden en het plaatsen van windmolens, als opnieuw weer de wegen vol zand en modder liggen. Eerst modder, van het ploegen. Daarna hebben we standaard flinke wind, waardoor de geploegde grond opdroogt en naar de buren waait. De lucht ziet bruin van het fijne zand dat verplaatst wordt. En de wegen liggen daardoor ook plaatselijk vol met dat fijne stuifzand. We zullen de auto maar weer wat vaker wassen. Door de harde regenbuien van vorige week, ligt het landwerk helaas stil. Er moet nodig mais gezaaid worden, maar dat moet wachten tot het land weer begaanbaar is. De weersverwachtingen zien er goed uit voor deze week, dus de planning hoeft niet al te ver vooruit geschoven.

Grote percelen

We hebben dit jaar wat omliggend land bij gekocht, wat we bij ons land hebben aangetrokken. Grote percelen, dat is de droom van Koos. Dit is een kleine stap dichterbij. Ook zijn we op 1 mei begonnen met zomerstalvoeren. De enigste keren dat Koos om reinigingsmiddel komt vragen, is het moment dat hij zijn trekker wil poetsen. En speciaal voor dit moment zijn de ramen flink gepoetst. Alles moet tenslotte goed overzien worden, tijdens het multitasken tussen het bedieningspaneel en het gras.

We hebben tweedehandse machines gekocht, dus het is spannend hoe het allemaal (nog) functioneert. Het eerste moment van grazen is vastgelegd; het regelmatige gepiep van de opraapwagen die aan het werk gaat. En wat een mooi gezicht! Na de eerste opstarthaperingen van opnieuw instellen en corrigeren, gaat het prachtig. Een glimmende trekker en een mooie maaier ervoor en opraapwagen erachter, maakt dat ook ik blijf kijken. Nog liever zag ik onze mooie bruine koetjes zelf daar lopen grazen, maar ik begrijp ook dat dit zijn nadelen heeft. Nu loop ik mee naar de stal, om te zien hoe de koeien reageren op het verse gras.

Voor de stal ontstaat een klein probleem, want de combinatie kan de stal niet in. Na drie keer steken kan Koos naar binnen rijden, waar de koeien nieuwsgierig komen kijken. Maar zodra de bodemketting van de opraapwagen al piepend en knersend in werking word gezet, breekt er lichte paniek uit bij de koeien. Zodra het geurende gras voor het voerhek ligt, komen ze toch weer nieuwsgierig dichterbij. In een kort tijdsbestek is alles weggevreten. “Mm...”, zegt Koos. “Ze lusten het toch wel graag...” Raar he... Een betere opmerking zou zijn geweest: “En nu maar zien hoeveel melk ze er van geven.” En dat resultaat mag genoemd worden, een liter per koe erbij na de eerste keer vers gras!

1,5 jaar vaste mest

Op onze andere locatie hebben we de afgelopen weken alle mest, van 1,5 jaar opstapelen, uitgereden op het land. Eindelijk kan de ondergrond opdrogen om het op te ruimen en klaar maken voor de komende winter, zodat er opnieuw mest kan liggen. De mest moet worden afgedekt als het op het land ligt. Met al die wind is dat niet altijd handig of zelfs onhaalbaar. Nu het zomerseizoen er aan komt, kan er gelijk worden uitgereden zodra er uitgemest wordt. Door de regelgeving voor de slachtkalveren, staan de kalveren bij ons tot 4 maanden op stro. Dat zorgt voor de nodige mesthopen. Het kost mede daardoor aanzienlijk meer geld om kalveren te houden in Denemarken, in vergelijking met Nederland. Strobalen persen en opslaan, uitstrooien, uitmesten en het uitrijden zijn allemaal tijdrovende werkzaamheden.

Erfkoeien

Om de stallen groeit veel gras. Nu hebben we het idee om twee kruisling Belgisch blauw/Jerseypinken te laten zorgdragen voor het bijhouden van de wildernissen. Erfkoeien. Ik ben benieuwd of dat gaat functioneren! Eerst maar eens zien of er goede omheining wordt gemaakt, want anders worden het dorpskoeien...

Tags
MelkveeGrasMaisMaatschappij