Geloven in samenwerken

Huub Fransen laat u in zijn weblog zien dat samenwerken loont. Hij benadrukt dat de 'casus' die hij beschrijft (Fransen/Timmer) de samenwerking in 'vitale veehouderij' tot voorbeeld kan dienen.

Na de nodige politiek onrust nu weer even terug naar het ondernemen en wel het thema samenwerken. Op 22 september heropenen we ons nieuwe op- en overslag pand in Oss. Wat ooit begon als een voorschakel voor de tapioca-aanvoer voor onze fabriek in Erp is uitgegroeid tot een op- en overslagbedrijf dat zijn eigen broek op houdt. We kunnen daar nu 1.000.000 ton mengvoergrondstoffen overslaan, boord-boord lossen en granen schonen. Dit bedrijf was nooit zo gegroeid zonder samenwerking: in ons geval met Transportbedrijf C. Timmer uit Waardenburg.

In 1989 kocht mijn vader een stukje grond aan de haven van Oss. Een loods bouwen was zo gedaan maar vervolgens moest de scheepshandling georganiseerd worden en de transporten naar Erp uitgevoerd. Kees Timmer, destijds een kleine vervoerder met een paar autos, pakte de handschoen op. Hij kocht een loskraan en shovels en ging aan de slag in Oss. Beide ondernemers, nog onervaren in deze business, schudden elkaar de hand en gingen aan het werk. In die 28 jaar is het bedrijf flink gegroeid en uitgebreid. Het bleek een efficite schakel tussen de grote zeehavens en de zuid Nederlandse voerindustrie.

Samenwerking

Later kwamen er steeds meer granen per schip uit het Europese binnenland en ook daarvoor bleek Oss een goede positie voor te hebben. Maar zo gemakkelijk is het nu ook weer niet. Wat maakt de samenwerking tussen Timmer en Fransen succesvol?

• Gunnen: niet alle kosten en opbrengsten zijn gelijk verdeeld maar beide ondernemingen hebben belang bij de omzet van zoveel mogelijk tonnen product. Dus de focus ligt op het bedienen van de klant en niet wie het grootste voordeel heeft.
• Efficit werken: taken worden daar neergelegd waar ze het beste kunnen worden uitgevoerd. Wie het doet is niet relevant. Tarieven moeten scherp maar alle kosten worden betaald en er moet door beide bedrijven winst worden gemaakt om te kunnen investeren.
• Investeren: de kost gaat voor de baat uit. Er wordt continu gevesteerd in kwaliteit, kostprijsverlaging en capaciteit. Fransen investeert in panden en lossystemen en Timmer in rollend materieel en personeel. Uitgangspunt is dat goed werk zich uiteindelijk uitbetaald.
• Kennis delen en creativiteit benutten: samen weet je meer dan alleen. Problemen worden gezamenlijk aangepakt en oplossingen volgen uit gezamenlijk overleg. Dan heb je gedragen oplossingen waar iedereen mee kan werken.
• Netwerk: het voernetwerk van Fransen en het logistieke netwerk van Timmer ontmoeten elkaar in Oss. Via beide netwerken komen klanten en leveranciers binnen.
• Vrijheid: er is geen sprake van exclusiviteit. Afspraken worden uiteraard nagekomen en klachten opgelost. Maar Fransen doet ook zaken met andere transporteurs en Timmer heeft uiteraard ook andere klanten in het transport en het stuwadoorswerk.

Iets op papier zetten

Zoals gezegd begon het met een handdruk en zo werken we nu nog steeds. Het heeft zelfs de generatiewisseling overleefd. Maar met steeds groter wordende bedrijven en de toenemende juridisering van onze maatschappij wordt het wel tijd om iets op papier te zetten. Dan zijn de afspraken duidelijk en weet iedereen waar ie aan toe is. Dat is niet alleen belangrijk voor het dagelijks werk maar ook voor de continueit. Het bedrijf moet ook gewoon doordraaien als iemand iets overkomt.

Het thema samenwerken komt terug in de vele adviesrapporten die er zijn geschreven over een vitale veehouderij. Ik geloof in samenwerking en misschien is onze aanpak in Oss een mooi voorbeeld daarvan.