Sterke Erven Logo
13

Pionieren in oude Duitse stallen

1304 min
Pionieren in oude stallen is Wouter Uwland wel gewend. De selfmade varkenshouder had op zijn 26ste al vanuit het niets een onderneming met 2.500 vleesvarkens opgebouwd in de Flevopolder. Hij wilde graag verder met zeugen. Die ambitie maakt hij nu waar in Oost-Duitsland, waar hij in de zomer van 2012 een verouderd staatsbedrijf overnam. Ferkelzucht Anlage Gimritz draait nu als een volwaardig SPF-bedrijf.
Wouter en Caroliene Uwland runnen op een verouderd staatsbedrijf in het oosten van Duitsland een volwaardig SPF-zeugenbedrijf. Het bedrijf telt 600 zeugen in een vijfwekensysteem. Elke twee weken levert Uwland 1.400 tot 1.500 speenbiggen af.
Zo troffen ze het bedrijf aan in juni 2012. Het bedrijf van Wouter en Caroliene Uwland ligt in het oosten van Duitsland, letterlijk tegen het dorp Gimritz aangeplakt. Deze foto is vanaf de achterkant van het erf genomen, je kunt de torenspits zien. Waar het erf ophoudt, begint het dorp.
In juni 2012 stond het bedrijf al twee jaar leeg. De zeshonderd zeugenplaatsen waren verdeeld over maar liefst negen verschillende schuren en stallen. Vroeger, binnen de LPG, was er genoeg werkvolk beschikbaar om met schotjes en bezems te helpen met het verplaatsen van de zeugen en biggen.
Een beeld van bovenaf, met de negen stallen en schuren. Wouter: „De eerste maanden kwam ik nog regelmatig een hokje of een kastje tegen, wat ik nog niet eerder was tegengekomen.” Om die reden heeft hij in de beginperiode het oude personeel een tijdje ingehuurd: „Die wisten precies waar alle knoppen en schakelkasten voor dienden.”
En zo ziet het er nu uit. Uwland heeft met betonnen vangrail-elementen uit de wegenbouw over het hele erf drijfgangen aangelegd. Nu kan één medewerker de biggen verplaatsen. In totaal heeft hij vier medewerkers voor in de stallen. „Op dergelijke oude bedrijven is 150 zeugen per man zo'n beetje het maximum.” Hij heeft 'blanco' personeel uit het dorp in dienst genomen, dat hij zelf heeft opgeleid. De oude medewerkers met hun ingesleten gewoonten de nieuwe SPF-protocollen aanleren, bleek niet te doen.
Wouter Uwland heeft flink wat werk gestoken in het opknappen van het sterk verouderde bedrijf. Omdat het zo dicht tegen het dorp aan ligt, is uitbreiding op deze locatie niet mogelijk. Voor eerdere gegadigden waren dat redenen om af te haken, maar Uwland zag er juist een uitdaging in. „Het is ons in de Flevopolder ook gelukt om er wat van te maken in oude stallen waar niemand aan wou beginnen.”
Uwland heeft om het hele SPF-bedrijf een afrastering geplaatst, zodat er niemand zomaar vanuit het dorp het erf op kan lopen.
De oude quarantainestal heeft Uwland uitgebroken, zodat er een overdekte uitloop naar buiten kon worden gemaakt. Hier zitten soms slachtzeugen in, soms opfokgelten, net hoe het uitkomt.
In de zeugenstal zaten oorspronkelijk hokken voor 8 zeugen. Om aan de groepshuisvestingseisen te voldoen, zijn de deurtjes eruit gesloopt, zodat ze de centrale gang er ook bij hebben. De zeugen zitten nu met 145 in een grote groep. Er wordt gevoerd met het Biofix systeem.
De kraamstallen waren bij aankoop deels gerenoveerd; maar twee derde was nog net zoals in de jaren 70: een hellende dichte vloer met een mestschuif met kabel. Vanwege de hellende vloer moet er bij het afbiggen altijd iemand bij zijn om de biggen op te vangen en onder de lamp te leggen. Die komen niet zelfstandig achter de zeug weg.
De biggen liggen lekker onder de lamp, maar de stroomkosten liegen er niet om. De 160 biggenlampen vreten samen 25.000 watt stroom en in de winter moeten ze in de oude stallen vier weken lang dag en nacht aan. „En stroom is hier behoorlijk duur.” De hokafscheiding bestaat uit 15 cm gewapend beton. „Dat staat er over 50 jaar nog”, aldus Uwland, die voorlopig niet van plan is om die kraamhokken te verbouwen.
Wouters echtgenote Caroliene helpt ook een handje mee. De hoeken in de kraamstallen waar de biggen liggen, worden dagelijks in gestrooid met zaagsel. Alleen dat kost dagelijks al een halve man aan arbeid.
Wouter, Caroliene en dochtertje Jildau Sophie hebben hun draai wel gevonden in Gimritz. „Ik wil hier niet meer weg”, aldus Uwland. Nu er weer een varkenshouderij in het dorp is, kon ook de traditie van het slachtfeest weer in ere worden hersteld.

Lees het hele verhaal van Wouter en Caroliene Uwland in het magazine Pig Business van donderdag 3 april.

Beeld: Familie Uwland

Tags
VarkensOndernemerschapBuitenland
Lees meer in het vakblad
In Vakblad Pig Business lees je wat speelt in jouw sector, met kennis, verhalen en duiding voor de praktijk.