Circo-infecties: kent u de symptomen nog?

Klinische symptomen van circo-infecties

Circovirus infecties kunnen aanleiding geven tot verschillende klinische ziektebeelden⁽¹⁾, die gezamenlijk bekend staan ​​als porcine circovirus-geassocieerde ziekten (PCVD's):

1. Wegkwijnen

• Symptomen: gewichtsverlies, slechte groei, vergrote lymfeklieren, ruw haar, bleke huid

• Impact: teleurstellende productieresultaten (groei, voederconversie) en hoge sterfte bij de aangetaste dieren, vooral bij gespeende biggen en jonge vleesvarkens

2. Luchtwegproblemen

• Symptomen: moeilijke ademhaling (dyspnee), longontsteking, hoest

• Impact: verminderde groeisnelheid en voederefficiëntie

3. Maagdarmproblemen

• Symptomen: diarree, darmontsteking

• Impact: verminderde groeisnelheid en voederefficiëntie

4. Porcine Dermatitis en Nephropathie Syndroom (PDNS)

• Symptomen: rode tot paarse huidletsels die voornamelijk voorkomen op de achterpoten en buik, nierontsteking, lusteloosheid en geringe eetlust

• Impact: hoge sterfte bij de aangetaste dieren

5. Vruchtbaarheidsproblemen bij zeugen

• Symptomen: abortussen in de late dracht, doodgeboren biggen en mummies

• Impact: teleurstellende reproductiecijfers en grote economische verliezen als gevolg van verminderde biggenproductie

Sinds de beschikbaarheid van vaccins, nog weinig klinische symptomen

Door de hoge vaccinatiegraad in de varkenspopulatie worden de typische klinische symptomen ten gevolge van een circovirus infectie niet zo vaak meer opgemerkt. Worden er ondanks vaccinatie toch nog klinische symptomen opgemerkt, dan zijn dit de meest waarschijnlijke oorzaken ⁽²⁾:

• De varkens zijn niet of niet goed gevaccineerd.

• Het vaccin is niet op een correcte manier toegepast (bijv. dosering, lengte van de injectienaalden).

• De vaccinatie vond te laat plaats: natuurlijke infectie vindt plaats vóór of kort na de vaccinatie.

• De vaccinatie vond te vroeg plaats: mogelijke interferentie van maternale immuniteit of gebrek aan een goed ontwikkeld immuunsysteem van biggen.

• De vaccinatie vond plaats tijdens een gelijktijdige infectie met een ziekteverwekker die de goede werking van het immuunsysteem onderdrukt, zoals bijvoorbeeld PRRS.

Symptomen van subklinische circo-infecties

Subklinische circo-infecties zijn moeilijker op te sporen, omdat de dieren geen duidelijke klinische symptomen vertonen. Toch zijn het net deze subklinische circovirus infecties die vandaag nog het meeste voorkomen. Ook subklinische circo-infecties kunnen ze een aanzienlijke impact hebben op de gezondheid en productiviteit van varkens.

1. Groeivertraging

• Symptomen: teleurstellende groeiprestaties en verminderde uniformiteit, zonder duidelijke klinische symptomen

• Impact: verminderde voederefficiëntie en langere afmestduur en/of lager eindgewicht, wat leidt hogere productiekosten en lagere inkomsten

2. Verminderde immuniteit

• Symptomen: verhoogde gevoeligheid voor secundaire infecties als gevolg van een aangetaste immuunfunctie

• Impact: hogere diergeneeskundige kosten, teleurstellende productieresultaten en verhoogde sterfte, verminderde werkzaamheid van vaccins⁽¹⁾

Conclusie

Door de brede inzet van biggenvaccins zijn de typische klinische symptomen die geassocieerd zijn met een circo-infectie eerder zeldzaam geworden. Komen ze toch nog tot uiting, dan worden ze meestal veroorzaakt door fouten in het vaccinatiebeleid. Toch is het circovirus nog steeds een relevante ziekteverwekker in de Nederlandse varkenshouderij en is het nuttig om na te gaan of de bescherming van uw varkens nog up-to-date is. Ook subklinische circo-infecties kunnen immers een aanzienlijke impact hebben op de gezondheid en productiviteit van uw varkens.

Bronnen

1. Segalés et al. Revisiting Porcine Circovirus Disease Diagnostic Criteria in the Current Porcine Circovirus 2  Epidemiological Context. Veterinary Sciences. 2022; 9(3):110.
2. Opriessnig et al. Porcine Circovirus Type 2–Associated Disease: Update on Current Terminology, Clinical Manifestations, Pathogenesis, Diagnosis, and Intervention Strategies. Journal of Veterinary Diagnostic Investigation. 2007;19(6):591-615.