Eurofins: 'De maiskuilen van 2025 hebben een uitstekende voederwaarde'

Ondanks het hoge droge stof gehalte is de structuurwaarde aan de lage kant. 'Normaliter wordt bij een hoger drogestofgehalte ook de stengeligheid hoger', schrijft Eurofins in haar persbericht.'Dit jaar zijn de vezels echter nog best goed verteerbaar. De NDF-verteerbaarheid ligt met 56,2 procent boven het vijfjarig gemiddelde van 55 procent.'

Verteringscoëfficiënt 77 procent

De verteringscoëfficiënt van de organische stof (VCOS), die aangeeft hoeveel procent van het voedermiddel in de koe verteert en hoeveel procent er via de mest de koe verlaat, ligt met 77 procent boven het vijfjarig gemiddelde. De gemiddelde verzadigingswaarde van de maiskuilen komt dit jaar uit op 0,91. Dat is hoog ten opzichte van eerdere jaren.

Bestendigheid zetmeel blijft dalen

De bestendigheid van het zetmeel komt uit op 27 procent. Dat is 3 procent lager dan in 2020. Een lagere bestendigheid zorgt voor een hogere verteringssnelheid en een betere voederwaarde.
De aanwezigheid van mineralen is vergelijkbaar met het vijfjarig gemiddelde. Dit betekent dat de maiskuilen ook dit jaar weer van nature weinig mineralen bevatten. Voor de mineralenvoorziening zijn veehouders voor een belangrijk deel afhankelijk van gras. In de graskuilen is volgens Eurofins echter sprake van een structurele daling van sporenelementen als koper en selenium. En dat kan op termijn problemen veroorzaken met de vruchtbaarheid. Het kan leiden tot een lagere weerstand van de koe en een lagere melkproductie.

Veel variatie in kwaliteit

Ondanks de hoge gemiddelde waarden is de variatie tussen kuilen groot. Het VEM-gehalte varieert van 984 tot 1020 en het zetmeelgehalte van 342 tot 391 gram per kilogram droge stof. Slechts een klein deel van de kuilen zit rond het gemiddelde. En dat betekent volgens Eurofins dat elke kuil om een eigen aanpak vraagt.