Mineralen en sporenelementen in ruwvoer onder druk: fosfor, koper en selenium vaak te laag

Fosfor is van oudsher een aandachtspunt in de melkveehouderij, maar uit recente data blijkt dat de gehalten in het ruwvoer herhaaldelijk onder de kritieke grens zakken. De minimale fosforbehoefte van een melkkoe met een productie van 40 kilogram melk is 3,3 gram per kilogram droge stof.

Een tekort aan fosfor leidt tot duidelijke gezondheids- en productieverliezen: koeien met een fosfortekort kampen vaker met vruchtbaarheidsproblemen, lagere voeropname en melkproductie. Vooral jongvee is kwetsbaar – bij hen kunnen zelfs skeletvervormingen ontstaan als het rantsoen structureel onvoldoende fosfor bevat.

Bloedarmoede

Ook koper en selenium laten sinds 2007 een neerwaartse trend zien. Hoewel deze sporenelementen in zeer kleine hoeveelheden nodig zijn, zijn ze essentieel voor een goede werking van enzymen en het immuunsysteem. Gebrek aan koper kan leiden tot bloedarmoede, haarverkleuring en verminderde weerstand, terwijl een tekort aan selenium het risico op spierdegeneratie, ontstekingen en vruchtbaarheidsproblemen vergroot. Bovendien kan een teveel aan andere elementen, zoals ijzer, de opname van selenium verstoren.

Uit de gegevens van Eurofins blijkt dat de verschillen tussen kuilen groot zijn. Analyses van graskuilen uit 2024 laten zien dat veel partijen niet binnen de streefwaardes vallen. De variatie is dusdanig dat standaardaanpakken in het voeren tekortschieten. Rantsoenen die op het oog prima lijken, kunnen ongemerkt te weinig van bepaalde mineralen bevatten – of juist te veel van andere. En dat geldt niet alleen voor melkkoeien: ook droge koeien en jongvee hebben specifieke behoeften die vaak onderschat worden.

Uit schattingen van de GD blijkt dat bij de helft van de bedrijven met gezondheidsproblemen mineralentekorten mogelijk een rol spelen.