Leghennenhouder Hoppe kiest voor bruine eieren wegens regionale afzet

In de legsector worden steeds minder bruine en steeds meer witte hennen opgezet, die iets minder voer nodig hebben en doorgaans langer leggen. De West-Duitse leghennenhouder Mathias Hoppe kiest echter bewust voor bruine hennen. Hoppe levert zijn eieren aan het pakstation van Klaus Honerkamp. Honerkamp is gespecialiseerd in regionale afzet in de regio Osnabrück. „Onze klanten geven de voorkeur aan bruine eieren", zegt Honerkamp tegen het Duitse TopAgrar, ​​die zich ook wil onderscheiden van de producten uit discountwinkels.

Hoppe startte elf jaar geleden met leghennen omdat hij weinig interesse had het bestaande melkveebedrijf voort te zetten. Daarom verlieten de 20 koeien de boerderij. Hij startte met leghennen nadat hij eerst had overwogen om vleeskuikens te houden. Dat idee wees hij later echter af vanwege de hogere uitstoot.

Tegenover het melkveebedrijf bouwde Hoppe elf jaar geleden zijn eerste leghennenstal. Nadat hij zeer tevreden was over de winstgevendheid ervan, greep hij de kans om een ​​tweede scharrelstal op een andere locatie te bouwen. Dit was mogelijk doordat hij grond kon ruilen met de gemeente Melle, waardoor er voldoende uitloopruimte voor de dieren was. De eerste leghennen namen vorig jaar hun intrede in zijn tweede vrije-uitloopstal. De hennen zijn nu 53 weken oud. Hun eierproductie bedraagt ​​94 procent en hun gemiddelde voeropname is 123 gram per kip per dag.

Geen raapzaadmeel

De pluimveehouder, die de invloed van voer op de eierproductie kent, test daarom soms voer van verschillende fabrikanten in zijn stallen. Zijn eierafnemer Honerkamp vindt een aantal aspecten in het voer belangrijk. Ten eerste mag het voer geen raapzaadmeel bevatten. Vroeger produceerden bruine leghennen die raapzaadmeel door het mengvoer kregen soms eieren met een vissmaak. Deze stofwisselingsstoornis is inmiddels aangepakt door selectieve fokkerij om het te voorkomen.

Honerkamp wil echter geen risico's nemen. „Ik wil eieren van topkwaliteit die heerlijk smaken", benadrukt hij. Hij specificeert ook dat de eidooier een kleurwaarde van 12 moet hebben.

Veel grondeieren

Hoewel de grootte van de stal en het ras van de hennen hetzelfde zijn gebleven, koos Hoppe voor een ander type volière in de nieuwe stal. ​​Deze biedt voldoende nestruimte, maar iets minder dan de volière in de bestaande stal. Volgens Hoppe is dit type zeer geschikt voor bruine hennen: „Bruine hennen blijven maar kort in het nest om hun eieren te leggen," zegt hij. In het begin zaten de vogels echter vaak boven op de volière en moesten ze naar beneden worden gedreven.

Hoppe heeft geen ervaring met het houden van witte hennen, maar hij kan goed overweg met het rustigere karakter van de bruine hennen. In het begin van het koppel moest hij soms wel 500 buitennesteieren (grondeieren) rapen. Het aantal buitennesteieren stabiliseerde zich op gemiddeld 30 tot 50 per dag tijdens de rest van de legperiode. Aangezien het aantal breuken en scheurtjes in de eieren vanaf de 60e levensweek van de hennen toeneemt, voegt Hoppe sindsdien calcium en vitaminen toe aan het drinkwater.

Hoppe liet zijn allereerste koppel leghennen op een leeftijd van 82 weken slachten. De afgelopen jaren verlengde hij de legperiode van zijn hennen. Zo liet hij zijn laatst afgeleverde koppel na 87 weken slachten. „Als een ronde goed is verlopen, probeer ik het volgende koppel iets langer aan te houden", legt Hoppe uit. Tot nu toe heeft hij tussen de nul en 0,90 euro per slachtrijpe hen ontvangen.

Ongebluste kalk strooien

De pluimveehouder hecht veel belang aan hygiëne in de uitloop. Hij heeft een grindstrook van zes meter breed langs de zijkant van zijn nieuwe stal gelegd om de drainage te verbeteren en te voorkomen dat de hennen vuil de stal in brengen. Na elke ronde egaliseert hij waterplassen in de uitloop en strooit hij ongebluste kalk. Dit doodt bacteriën en is bedoeld om blackhead (zwarte koppenziekte) te voorkomen. De uitloop wordt meerdere keren per jaar gemulcht om de conditie ervan te behouden. Om de stofwisseling van de legkippen te stabiliseren, voegt Hoppe oregano toe aan hun voer.

Economisch gezien ziet hij zichzelf als gelijkwaardig aan leghennenhouders met witte hennen. „Ik ben zeer tevreden met de prijs die ik voor de bruine eieren krijg." Honerkamp streeft naar eieren die meer dan 63 gram wegen. Als een pallet dit gemiddelde gewicht bereikt, ontvangt Hoppe de volledige prijs. Er zijn ook staffelprijzen voor eieren die tussen de 53 en 60 gram en tussen de 60 en 62 gram wegen.

Hoppe staat nog steeds volledig achter zijn keuze om te starten met leghennen. Zijn vader die hem helpt in de stallen benadrukt dat zijn zoon beter eerder met leghennen had kunnen starten. Er was in de elf jaar dat Hoppe leghennenhouder is, één incident geweest dat aanleiding gaf tot bezorgdheid: tijdens een routinecontrole werd dioxine in de eieren aangetroffen. Hoppe is van mening dat het hier om een ​​geval van een verwisseling ging. De verdenking werd later namelijk weggenomen na vervolgonderzoek van Laves (Niedersächsisches Landesamt für Verbraucherschutz und Lebensmittelsicherheit), de centrale toezichthoudende autoriteit in Nedersaksen voor consumentenbescherming, voedselveiligheid en diergezondheid.