Eiwitbron bepaalt hoe vleesvarken stikstof verwerkt

De onderzoekers vergeleken drie rantsoenen bij 24 vleesvarkens van gemiddeld 53 kilogram. Naast voer met soja kregen dieren rantsoenen, waarin de helft van het soja-eiwit was vervangen door vismeel of koolzaadschroot. De voeders bevatten evenveel stikstof en energie. De proef duurde acht weken.

Vooral koolzaadschroot gaf een ander beeld. Aminozuren kwamen uit dit voer langzamer vrij. De dieren scheidden meer stikstof uit via de mest en minder via de urine. Ook waren de gehalten ureum en ammoniak in het bloed lager en veranderde de samenstelling van de darmflora. Uiteindelijk scheidden de varkens ongeveer evenveel stikstof uit en namen ze ongeveer evenveel stikstof op in hun lichaam. Ook in groei, voeropname en voederconversie waren er geen verschillen.

Experimenteren met voer en dagontmesting

Voor varkenshouders levert het onderzoek nog geen concrete voermaatregel op. Wel kan de verschuiving van stikstof van urine naar mest interessant zijn voor het terugdringen van ammoniak. Stikstof in urine zit voor een belangrijk deel in ureum. Wanneer urine en mest bij elkaar komen, kan dat snel worden omgezet en als ammoniak vervluchtigen. Stikstof in vaste mest is voor een groter deel organisch gebonden.

Of de keuze van de eiwitbron daarmee daadwerkelijk kan helpen om de ammoniakuitstoot te verlagen, is in deze proef niet onderzocht. De uitkomsten geven wel een extra mogelijkheid om daarmee te experimenteren. Vooral in combinatie met stalsystemen, waarin mest snel wordt afgevoerd of mest en urine worden gescheiden, kan dat interessant zijn.