Melkveehouder Ronald Diersen heeft zijn missie nog niet volbracht
Bos getekend op huiskavel grasland voor Fleckvieh

Diersen heeft, alhoewel nog geen opvolger in het vizier, een missie. Met de visie die de gemeente Oude IJsselstreek volgens hem als bij donderslag uit heldere hemel presenteerde, zou daaraan abrupt een eind komen. „En die missie is nog niet volbracht!” De melkveehouder wil het de koe namelijk mogelijk maken om volledig vrij van chemie, ‘en das verrekte moeilijk’, uiterst lekker en gezond voedsel te produceren. Het gaat Diersen dan om zowel melk als vlees.
De huiskavel van Ronald en Yvonne Diersen te Sinderen, tussen de Achterhoekse plaatsen Terborg en Varsseveld, ligt min of meer in het bos, maar in elk geval er tégenaan. De melkkoeien staan vrijwel dagelijks op de 20 hectares te grazen. Zijn volgens Diersen ‘duurzame, robuuste Fleckvieh’ is niet van suiker en moet zichzelf redden. Met zo min mogelijk input als krachtvoer, bijna geen kunstmest en nauwelijks medicijngebruik, is het vee puur afhankelijk van de grasgroei op het bedrijf. „Daar melken we van. Dat is de basis onder ons bedrijf.”
De melkveehouder heeft tegen de conceptvisie met uitvoeringsnota bezwaar ingediend bij de gemeente. Hij heeft namelijk ook een ander idee om de euro’s die nu aan plannenmakerij over de balk worden gesmeten, beter te besteden: „Geef het aan Vereniging Agrarisch Landschapsbeheer Oude IJssel, de VAL, en laat deze boeren-landschapsclub er zaden van uitdelen. Zo stimuleer je boeren wél om samen goed te doen.”
In Vee & Gewas van morgen, zaterdag 24 oktober, het hele relaas over hoe de wethouder een volgens de melkveehouder desastreuze visie op tafel toverde, én weer terug moest naar de tekentafel. Zij heeft nu namelijk gezegd alle input van boeren mee te nemen zodat de gemeenteraad alsnog de juiste beslissing kan nemen.
Ruth van Schriek
Na van alles gedaan en gezien te hebben, teruggekeerd naar de Achterhoek. En bijna terug naar de boerderij waar ze opgroeide. Na jaren als eindredacteur voor de kranten en magazines van Agrio gewerkt te hebben, trok ze zelf de laarzen aan. Met camera, pen en papier op weg naar boeren, om met veel belangstelling hun altijd interessante verhaal te horen. En dit bij thuiskomst op te schrijven.
Beeld: Ruth van Schriek


