Vechten tegen de natuur

Nu geven we het land terug aan de natuur. Tenminste daar lijkt het op. Maar dat betekent niet dat grote delen van Noord- en Zuid-Holland weer onder water worden gezet. Hoewel daar veel linkse kiezers wonen, kiezen de door hun gekozen leiders toch voor het afbreken van grote delen van Nederland dat boven NAP ligt. In de zandprovincies worden landbouw en daarmee een groot deel van de lokale cultuur teruggegeven aan de natuur. Dat er betere ideeën zijn, bewijst de geschiedenis van Schokland.

Met dank aan Wikipedia, je weet wel de vraagbaak die we hadden voor AI, weet ik er wat van. Ik ga er met grote stappen doorheen want hoewel Schokland ontstond in het Holoceen ga ik meteen naar de 19e eeuw. Het eiland Schokland werd bedreigd door hoogwater en moest van overheidswege worden ontruimd. Klimaatalarm! De mensen vertrokken en daarna is het eiland zelden nog door storm en hoogwater bedreigd. Een paar rijksambtenaren konden er blijven wonen. Later werd Schokland een eiland in het IJsselmeer en weer later lag het binnen de dijk om de Noordoostpolder.

De Nederlanders lieten het er niet bij zitten en deden waar ze goed in waren: land inpolderen. Door het wegpompen van water ontstond de Noordoostpolder en daardoor was Schokland geen echt eiland meer. Vandaag de dag is het een gewoon stukje land en nog steeds onderdeel van het welvarende en bewoonbare Nederland. Het is een natuurgebied en Unesco Werelderfgoed. Wacht even, natuurgebied? Maar Schokland is door mensen gemaakt, zonder inpoldering had het niet bestaan of was een heel klein eilandje geweest. En nu moet dergelijke natuur beschermd worden ten koste van alles. We zijn gestopt met vechten tegen de natuur en zijn vergeten waar we eigenlijk goed in zijn. Onze krachtige en innovatieve landbouw kan met alle uitdagingen omgaan waar we voor staan. Maar dan moeten we er wel voor gaan zoals we dat honderden jaren geleden deden.

Politici moeten de juiste keuzes maken en uitgaan van eigen kracht en creativiteit. We moeten investeren in innovatie of dat in ieder geval ondernemers laten doen. En uiteraard moet de wetgeving hierbij passen. We moeten onze trias politica koesteren maar er wel voor zorgen dat de rechters het beleid niet maken. Dat betekent dat ze de uitvoering van het beleid toetsen aan de wet en niet jurisprudentie creëren om beleid mede te maken.

Wat zou de toekomst van Nederland er mooier uitzien als we weer samen de schouders zouden zetten onder de uitdagingen waar we voor staan. De weg vooruit heeft ons kleine landje groot gemaakt, laten we niet in de achteruit gaan.